FAMILIE 94. 



SCROIMHJLAWACKAE. - 



139 



naar het licht gekeerd. Na de bevruchting krommen zij zich echter tegen- 

 gesteld, zoodat de vruchten meest rijpen in de scheuren der steenen en 

 daar ook de zaden neervallen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant groeit in Midden- en 

 Zuid-Europa in rotsspleten en op steenachtigen boschgrond. Bij ons is zij 

 aangeplant en op vochtige muren verwilderd, doch geheel ingeburgerd 



en vrij algemeen, doch weinig in de provinciën Friesland, Groningen, 

 Drente, Noord-Brabant en Zeeland. 



Volksnamen. In Groningen heet de plant dratorentje, op Voorne en 

 Beierland torenplantje. 



L. Elatine ') Mill. Spiesleeuwenbek (hg. 164). 



Deze plant heeft een teeren pen wortel, waaruit een stengel komt, die 

 van den voet af in vele liggende, dunne, los 

 bebladerde takken verdeeld is, welke evenals de 

 bladen met klierharen en lange, zachte haren 

 zijn bekleed. De bovenste bladen zijn langwerpig 

 en staan verspreid, de onderste zijn tegenover- 

 staand, eirond, aan den voet afgerond, met 

 enkele tanden, de middelste zijn spiesvormig, de 

 hoogste pijlvormig. 



De bloemen staan in de bladoksels, aan meest 

 kale stelen, die meest langer zijn dan de bladen, 

 in wier oksels zij staan. Zij zijn eerst uitge- 

 spreid , later teruggekromd. De kelk is behaard 

 met lancetvormige slippen. De bloemkroon is 

 7-9 mM lang met de spoor er bij en geelachtig 

 wit, langer dan de kelk. De bovenlip is van 

 binnen violet met eironde, stompe slippen, de onderlip is hooggeel. De 

 spoor is spits, recht, omstreeks evenlang als de bloemkroon. De doosvrucht 

 is bolrond, nauwelijks korter dan de kelk (fig. 164). De zaden zijn van 

 netvormige, uitstekende lijsten voorzien en rimpelig. G. 7-45 cM. Juni— 

 Herfst. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 plant komt in geheel Europa op bouwland en 

 langs wegen voor. Bij ons is zij zeldzaam , op 

 loss en kleigrond (vooral op rivierklei). 



L. spüria 2 ) Mill. Eironde leeuwenbek 

 (fig. 165). 



Deze plant heeft een dunnen penwortel en een 

 van den voet af in vele liggende takken ver- 

 deelden stengel , die evenals de bladen met vele 

 klierharen en lange, zachte haren bezet is. De 

 bladen zijn rondachtig-eirond, alle aan den voet 

 afgerond, soms met enkele tanden, meest kort 

 ujesteeld en vrij dicht behaard. 



De bloemen staan in de bladoksels aan meest ruw behaarde stelen, die 

 meest langer zijn dan de bladen, in wier oksels zij staan. Die stelen staan 



Linaria Elatine 

 Fig. 164. 



Linaria spuria 

 Fig. 165. 



!) Elatine = spar. 



-) spuria = valsch. 



