142 



- SCROPHULARIACEAE. 



FAMILIE 94. 



blauwgroen. Uit den penwortel komt een dunne, rechtopgaande of opstijgende stengel, die 

 aan den voet meestal niet bloeiende takken draagt. De bladen zijn smal lijnvormig, een- 



nervig, de onderste 3-4 bijeen. 



De bloemen zijn zeer klein (4-5 mM) en bijna zittend. Zij 

 zijn geplaatst in eindelingsche, eerst hoofdjesachtige, later zeer 

 losse trossen. De schutbladen zijn lijnvormig, teruggeslagen. 

 De kelk heeft lijnvormige, stompe, smalvliezig gerande slip- 

 pen. De bloemkroon is lichtblauw met donkerder strepen en 

 heeft een wit verhemelte met een fijn violet adernet. De 

 bovenlip is rechtopstaand, vlak en heeft 2 langwerpige, stompe 

 slippen, de onderlip is stomp 3-lobbig. De spoor is lijn- 

 vormig, teruggekromd , nauwelijks ' 3 maal zoo lang als de 

 bloemkroon. De doosvrucht is bijna bolrond, langer dan de 

 kelk (fig. 169). De zaden zijn 1 mM groot, vlak, glad, grijs- 

 achtig met een breeden, cirkelronden, vliezigen rand (fig. 169). 

 • . 1—3 dM. Juni— October. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn homogaam 

 Linaria arvensis en geheel op zelfbestuiving aangewezen. Insectenbezoek is 



Fig. 169 niet waargenomen. 



. Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en West-Europa op 

 zandig bouwland voor. Bij ons is zij alleen bij Arnhem, op verschillende plaatsen om 

 Nijmegen, bij Amersfoort, den Haag en Vreeswijk gevonden. 



L minor 1 ) Desf. Kleine leeuwenbek (fig. 170). 



Deze plant is klierachtig behaard. Uit den penwortel komt een van den 



voet af vertakte, ronde stengel met aan den voet 

 opstijgende , overigens rechtopstaande takken. 

 De bladen zijn gesteeld, stomp, de onderste zijn 

 tegenoverstaand, langwerpig-lancetvormig, de 

 overige verspreid, lancet- tot lijnvormig, stomp. 

 De bloemen zijn klein (6-8 mM) en zitten in 

 de oksels van gewone bladen , zij vormen zoo 

 zeer losse trossen. De bloemstelen zijn recht- 

 opstaand, 3-4 maal zoo lang als de kelk, dicht 

 behaard. De kelk is behaard met lijnvormig- 

 langwerpige, stompe slippen, die iets langer zijn 

 dan de eironde, klierachtig behaarde doosvrucht- 

 De bloemkroon is lichtviolet met bleekgeel ver- 

 hemelte en een kegelvormige, stompe spoor, die 

 1 ■>-' .; van de lengte der bloemkroon heeft. Het 

 verhemelte ligt niet geheel tegen de bovenlip aan, dus staat de keel half 

 open. De slippen der bovenlip staan wijd uiteen. De doosvrucht opent 

 zich aan den top met 2 breede gaten (fig. 170). De zaden zijn langwerpig, 

 onbehaard, gegroefd. O. 7-22 cM. Juni— October. 



Biologische bijzonderheden. De inrichting der bloemen is als bij L. vul- 

 garis, doch zij zijn veel kleiner. Insectenbezoek is er niet in waargenomen, 

 zij zullen wel geheel op spontane zelfbestuiving zijn aangewezen, daar 

 evenals bij L. spuria de stempel tusschen de meeldraden ligt of komt te 

 liggen, doordat zich de bloemkroon later verlengt. 



Voorkomen in Europa en in Nederland De plant komt in geheel Europa 



op zand- en kleiachtig bouwland voor. Bij ons is zij vrij zeldzaam op 



kleiachtig bouwland, vooral op rivierklei en op loss. Zij schijnt ook nog 

 al eens aangevoerd te zijn. 



Linaria minor 

 Fig. 170. 



') minor = klein. 



