FAMILIE 94. 



— SCROPHULARIACEAE. — 



155 



Veronica scutellata 

 Fig. 183. 



De bloemen zijn klein en staan in tamelijk veelbloemige, okselstandige , 

 zeer ijle trossen. De blóemstelen zijn draadvormig, vele malen langer dan 

 de kelk, in den vruchttoestand meest afstaand of 

 teruggekromd. De kelk is 4-slippi^ met langwer- 

 pige, gladde slippen. De bloemkroon is langer 

 dan de kelk, witachtig met roode of blauwachtige 

 aderen. De doosvrucht (fig. 183) is iets meer breed 

 dan hoog (4-5 inM) , uitgerand, 2-lobbig, beneden 

 afgerond, samengedrukt gevleugeld en steekt van 

 alle zijden uit den kelk. 1).. 7-30 cM. Mei— 

 September. 



De variëteit /3. pilósa ') Vahl. (V. parmularia ) 

 Poitou et Turpin; ,>. pubéscens :; ) Prod. I) is ver- 

 spreid met afstaande klierharen bezet. 



De var. y. latifólia 4 ) heeft krachtiger, breeder 

 bladen. 



De forma calycdntha : ) heeft de bloemkroon kleiner dan de kelk. 



Biologische bijzonderheid. Over het openspringen der vruchten bij regen- 

 achtig weer, zie bij V. Anagallis. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De soort komt in geheel Europa 

 voor in moerassen en moerassige weiden. Bij ons is zij vrij algemeen in 

 veenachtige streken, langs slooten, poelen en plassen. De var. ,5. is bij 

 Tubbergen, Wijchen, Abcoude, Dongen, Rije-Dorsten en Zandbeek ge- 

 vonden. De var y. is alleen van Leesten bij Nijmegen bekend, de forma 

 calycantha uit Zuid-Beveland. 



V. Anagallis') L. Watereereprijs (fig. 184). 



Uit den kruipenden wortelstok komt een dadelijk rechtopstaande of uit 

 een liggenden voet rechtopstaande stengel, die 

 bijna vierkant, dik, hol, kaal en al of niet vertakt 

 is. De bladen zijn tegenoverstaand, langwerpig- 

 lancetvormig tot lancetvormig, spits, zittend, half 

 stengelomvattend, verwijderd klein gezaagd tot bijna 

 gaafrandig. 



De bloemen zijn klein en staan in okselstandige, 

 veelbloemige, iets ijle trossen, die verspreid klier- 

 achtig behaard zijn. De bloemen zijn langer dan 

 het schutblad, de kelken staan, als de vrucht 

 rijp is, af. De kelk is onbehaard met 4 bijna gelijke, 

 langwerpig-lancetvormige slippen. De bloemkroon 

 is blauwachtig wit, met donkere aderen, weinig 

 langer dan de kelk. De stijl is 1 niM lang. De 

 doosvrucht (fig. 184) is rondachtig, onbehaard, 

 korter dan de kelk en bevat kleine, bruine zaden. 

 September. 



Op vochtige plaatsen is de plant grooter, meer rechtopstaand, op drogere 

 kleiner, meer liggend. 



Veronica Anagallis 

 Fig. 184. 



bijna niet ingesneden 

 lf. 15-60 cM. Mei- 



') pilosa = behaard, 

 zachtharig. 4 ) latifólia 



gallis = tweemaal bloeiend. 



-) parmularia 

 : breedbladfg. 



als een klein schild. ; ) pubescens = 



'•) calycantha = kelkbloemig. ,; ) Ana- 



