156 — SCROPHULARIACEAE. — FAMILIE 94. 



De variëteit 8. aqudtica ') Bernh. heeft de bloemen kleiner, witachtig rosé, 

 de bladen vaak roodachtig aangeloopen, de vruchtstelen steviger, horizon- 

 taal afstaand, zoodat de vruchttros zeer los is. De doosvrucht is rondachtig- 

 elliptisch. 



De var. y. latifólia '-') v. Hall. heeft eironde bladen. 



De var. <?. minor :i ) /?. S. is kleiner en groeit op drogere plaatsen. 



Biologische bijzonderheden. De vruchten openen zich bij deze soort en 

 evenzoo bij V. Beccabunga en V. scutellata, eerst als zij door regen geheel 

 bevochtigd zijn. Dit heeft voor deze planten, die op vochtige plaatsen 

 groeien, het voordeel, dat nu de zaden niet bij droog weer verspreid worden 

 door den wind, wanneer ze natuurlijk gevaar loopen op droge plaatsen te 

 komen, maar nu voert het regenwater de losgespoelde zaden mee naar 

 moerassige plaatsen of ondiepe plassen, waar ze het best kunnen ontkiemen. 

 Ook zullen vogels, die aan den oever komen om te drinken, ze meevoeren 

 en elders weer afzetten. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De soort komt in geheel Europa 

 op overstroomde plaatsen en aan waterkanten voor. Zij is bij ons ook aan 

 en in slooten, moerassen en aan waterkanten algemeen. De var. 3. is bij 

 Diepenveen, Spoolde, Leiden, Dordrecht en Ubbergen gevonden. De var. 

 y. alleen aan rivieroevers, bij Vianen, Sliedrecht en Werkendam, de var. o. 

 op het Kampereiland, bij Warnsveld, in de omstreken van Nijmegen, bij 

 Wamel, den Haag, Maassluis, Vianen, Empel , Werkendam en op Zuid- 

 Beveland. 



V. Beccabunga ') L. Beekpunge (fig. 185). 



Deze plant heeft een kruipenden wortelstok en een bijna rolronden, eerst 



liggenden en wortelenden , verder opstijgenden 

 stengel, die dik en gevuld is. De bladen zijn 

 tegenoverstaand, rondachtig of langwerpig-ovaal, 

 stomp, in een korten steel versmald, gekarteld- 

 gezaagd of bijna gaafrandig, iets dik en glanzend 

 en evenals de geheele plant kaal. 



De bloemen zijn klein en staan in tamelijk 

 veelbloemige, kale, doch ijle en okselstandige 

 trossen. De bloemstelen zijn dun, staan uitge- 

 spreid en zijn langer dan de kelk en de schut- 

 bladen. De kelk is glad met 4 bijna gelijke, 

 langwerpig-lancetvormige slippen. De bloem- 

 kroon is hemelsblauw, donkerder geaderd, zelden 



Veronica Beccabunga ., ... , j i n r\ a-i 



Fjg I85 wit, weinig langer dan de kelk. De stijl is 



nauwelijks 2 mM lang. De doosvrucht (fig. 185) 

 is bijna bolrond, nauwelijks ingesneden, iets korter dan de kelk. De zaden 

 zijn klein. 4- 1 ,5-6 dM. Mei— September. 

 De plant gelijkt veel op de vorige. 

 Als variëteiten moeten genoemd worden: 



8. limósa 7 ') Cop. Stengel krachtig, zeer sappig. Schutbladen breed, de 

 onderste steken boven de bloemsteeltjes uit. Hiervan is ook een forma 

 répens met kruipenden stengel aangetroffen. 



M aquatica = water. -) latifólia = breedbladig. ; ) minor = klein. 



') Het eerst door Rivinus gebruikt en wel naar den Duitschen naam Bachbunge. 

 5) limosa = slijk. 



