FAMILIE 94. 



SCROPHULARIACEAE. 



169 



Veronica polita 

 Fig. 205. 



De bloemen zijn klein, staan alleen in de bladoksels, opstelen, die korter 

 of iets langer zijn dan de bladen, in wier oksels zij staan. Zij zijn ten 

 slotte naar beneden gebogen. De kelk heeft 4 

 breed eironde, eenigszins spitse, aan den voet 

 weinig aangedrukt behaarde kelkslippen. De bloem- 

 kroon is donkerblauw, zeldzamer wit, zij is iets 

 langer dan of evenlang als de kelk. De meel- 

 draden zijn dicht boven den onderrand der bloem- 

 kroon ingeplant. De stijl is 1 mM lang en steekt 

 boven de insnijding uit. De doosvrucht (fig. 205) 

 is 4-5 mM breed en 3-4 mM hoog, dus aanzienlijk 

 meer breed dan hoog, zij is meest spitshoekig uit- 

 gerand en heeft 4-14-zadige hokjes, die nauwelijks 

 meer hoog dan breed zijn en aan den rug niet 

 gekield. De beharing is als bij V. opaca. 3. De 

 takken zijn 7-30 cM lang. April— Juni en Juli — 

 Herfst weer. 



Deze soort is aan de breede kelkslippen , wier aderen , doordat de vrucht 

 weinig behaard is, sterk uitsteken, gemakkelijk te herkennen. 



Biologische bijzonderheid. Omtrent de bestuiving geldt hier hetzelfde als 

 bij V. agrestis is opgemerkt. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 op bebouwde en onbebouwde plaatsen voor en is bij ons vrij zeldzaam. 



V. hpderaefólia ') L. Klimopeereprijs (fig 206). 



Deze plant is donkergroen, vaak naar boven roodachtig aangeloopen en 

 kort behaard. Zij heeft een penwortel, waaruit een van den voet af ver- 

 takte stengel komt met liggende, zwakke takken. 

 De bladen zijn rondachtig- of langwerpig-eirond, 

 aan den voet zwak hartvormig, 3-7-(meest 5-) 

 lobbig gekarteld, de middenlob is de grootste. Zij 

 zijn gesteeld en staan afwisselend. 



De bloemen staan alleen in de bladoksels op 

 stelen, die korter of iets langer zijn dan de bladen, 

 in wier oksels zij staan, zij zijn ten slotte terug- 

 gebogen. De kelk heeft breed hartvormig-eironde, 

 toegespitste kelkslippen, die in den vruchttoestand 

 met hunne zijranden naar buiten gebogen zijn (daar- 

 door lijkt de kelk 4-vleugelig). De bloemkroon is 

 klein, lichtblauw of lila, korter dan de kelk. De 

 stijl is ' .j mM lang. De doosvrucht (fig. 206) is 

 glad, bijna bolrond, met 4 lobben, nauwelijks uitgerand en nauwelijks zoo 

 lang als de kelk, zij heeft 1-2-zadige hokjes. J\ De takken zijn 7-30 

 cM lang. Maart— Mei. 



Biologische bijzonderheid. De inrichting 

 bestuiving is als bij V. serpyllifolia. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. 

 op bebouwde, zandige plaatsen voor en is bij ons algemeen op akkers en 

 tusschen het gras op humusrijken grond. 



Veronica hederaefolia 

 Fig. 206. 



der bloem met het oog op de 

 De plant komt in geheel Europa 



!) hederaefolia = klimopbladig. 



