FAMILIE 95. 



— LAB1ATAE. — 



199 



Mentha aquatica 

 Fig. 237. 



De bloemen staan in weinig talrijke, veelbloemige kransen, die alle of 

 althans de bovenste dicht bijeenstaan en zoo bol- of eironde, zeer stompe 

 eindelingsche hoofdjes vormen, waaronder dus 

 vaak nog een of meer verwijderde schijnkransen 

 staan. De kelkbuis (fig. 1M) is aan den voet 

 sterker behaard, cylindrisch-trechtervormig , 13- 

 nervig, gegroefd met naakte keel. De 5 kelk- 

 tanden zijn lancet-priem vormig, veel meer lang 

 dan breed, aan den vruchtkelk recht naar voren 

 staand, iets korter dan de kelkbuis. De bloem- 

 kroon is lichter of donkerder roodachtig-lila, 

 van binnen behaard. Zij heeft 4 stompe slippen , 

 waarvan er 3 smaller zijn en de onderlip vormen, 

 terwijl de 4 e de bovenlip vormt, breeder en kort 

 2-lobbig is. De vruchtjes zijn eirond . wrattig. 

 4. 3-9 dM. Juni— Herfst. 



De variëteit % hirsüta ) L. is sterker behaard en de bladen zijn vaak 

 korter gesteeld. 



De vormen dezer soort, vooral de minder behaarde, rieken aangenaam. 

 De stengel is vaak, de kelk bijna steeds roodachtig aangeloopen. De vaak 

 1 M lange uitloopers groeien aan oevers vaak in het water voort. 



Biologische bijzonderheid. De inrichting der bloem met het oog op de 

 bestuiving is als bij M. arvensis. Insectenbezoek is veel waargenomen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 aan waterkanten, in duinpannen, op vochtige plaatsen voor en is bij ons 

 algemeen. De var. 3. is vrij algemeen. 



Volksnamen. De namen kruizemunt, watermunt en pepermunt zijn voor 

 deze plant algemeen. In Friesland is zij bekend als paddenbalsem, boeren- 

 balsem en wilde balsem, in Groningen als hondekruid, in Noord-Overijsel 

 als bruine griet, in Salland als roekeblad en broene berend, in de Graaf- 

 schap Zutphen en den Achterhoek van Gelderland als polei, in de Noord- 

 Veluwe als aalkruid. in Zuid-Limburg als broekmint. in West-Friesland en 

 Zuid-Holland als vlooienkruid, in Groningen. 

 Zuid-Holland en het Oostelijk deel van Noord- 

 Brabant als rossement en op Walcheren als wild 

 bakkruid. 



M. arvensis - L. Akkermunt (fig. 238). 



Deze sterk riekende plant heeft een horizon- 

 talen , kruipenden , vertakten wortelstok en een 

 al of niet vertakten , meest liggenden of opstij- 

 genden stengel . die meest rugwaarts stijf behaard 

 is. De bladen zijn alle kort gesteeld, meest 

 eirond, getand-gezaagd , vaak bijna gaafrandig, 

 aan weerszijden min of meer behaard, die, in 

 wier oksels de bloemen staan, zijn bijna even 

 groot als de andere. 



De bloemen staan alle in okselstandige, veelbloemige, vrij ver uit elkaar 

 staande, dichte kransen en de stengel eindigt boven in een bundeltje bladen. 



Mentha arvensis 

 Fig. 238. 



!) hirsuta = ruwharig. 



-) arvensis = veld. 



