200 — LABIATAE. — FAMILIE 95. 



De bloemen hebben een klokvormige, 10-nervige, niet gegroefde kelkbuis 

 (fig. 238), die behaard is, doch een naakte keel heeft. De 5 kelktanden zijn 

 driehoekig, even lang als breed, gelijk en zij staan in den vruchttoestand 

 rechtuit. De bloemkroon is lila, van binnen behaard, grooter dan de kelk, 

 4-lobbig, de bovenste lob is min of meer uitgerand, zelden gaaf, de overige 

 zijn stompachtig, bijna even lang. De vruchtjes zijn eirond, glad, stomp. 

 lichtbruin. 2\. 15-45 cM. Juli— Herfst. 



Biologische bijzonderheden. In den voet der kroonbuis bevindt zich vrij 



wat honig, deze is tegen regen beschut door 

 lange haren, die aan den binnenwand der kroon- 

 buis zitten. De bloemen zijn 2-3 mM lang en 

 worden door insecten met korte slurven, die 

 meest eerst naar de grootere tweeslachtige 

 bloemen (fig. 239) gaan en daarna naar de 



Bloemen van Mentha arvensis kleinere, minder opvallende vrouwelijke, bezocht. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De 



/ bloem in het begin van den , , . . . . , „ , ,. 



bioei. plant komt in geheel Europa op vochtige plaatsen, 



den SloeT tegen het einde van ook op akkers voor en is bij ons algemeen. 



Volksnamen. De namen akkermunt en kruizemunt worden het meest voor 

 deze plant gebruikt, in Friesland spreekt men van knijpmint en van wilde 

 balsem, in Salland en aan den Zoom der Veluwe van paardeblei en in 

 Salland ook van roekeblad, in Twente van bloedkruid, in het Oostelijk deel 

 van Gelderland van broene berend en van polei , in Zuid-Limburg van 

 broenheilig en van knappert. 



M. aquatica X arvénsïs. (M. verticillata 1 ) L. , M. satfva 2 ) Prod. l e ed.). 



Deze bastaard is zeer veranderlijk en is van M. aquatica door de meest 

 alle in de oksels van gewone bladen staande schijnkransen (hoogstens staan 

 de bovenste dichter bijeen in de oksels van kleinere schutbladen), van 

 M. arvensis door de cylindrische kelkbuis met lancetvormige tanden te 

 onderscheiden. 



Van M. aquatica x silvestris, waarop de vormen met kleine schutbladen 

 vaak gelijken, verschilt zij door de steeds van binnen behaarde bloemkroon- 

 buis. 2J, 2-5 dM. Juli— Herfst. 



Men onderscheidt als vormen: 



A. latifólia :i ) Malinv. Bladen eirond, stomp. 



I. subspicdta A ) Weihe. Schijnkransen talrijk, de bovenste dichter bijeen , 

 maar toch duidelijk gescheiden, hare schutbladen in grootte naar boven 

 afnemend, de bovenste zittend, weinig langer dan de schijnkransen. 



II. sativa 7 ') (M. sativa L.). Schijnkransen verwijderd, alle in de oksels 

 van gesteelde, vrij wel even groot blijvende bladen. Stengel boven een 

 kuif van bladen dragend. 



B. acutifólia'') Sm. Bladen eirond-lancetvormig tot lancetvormig, spits. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze bastaard komt op voch- 

 tige plaatsen en aan waterkanten voor. De vorm A I is zeldzaam , de vorm 

 A II vrij zeldzaam en de vorm B. bij Leiden gevonden. 



! ) verticillata = kransdragend. -) sativa — gekweekt. ; ) Iatifolia = breedbladisj. 

 -') subspicata = bijna aardragend. 5) sativa = gekweekt. i; ) acutifólia = spits- 



bladig. 



