202 — LABIATAE. — FAMILIE 95. 



lila, dubbel zoo lang als de kelk, van buiten iets behaard, aan de keel 

 verwijd, de bovenste slip (de bovenlip) is gaaf, aan den top rondachtig, 

 de beide zijdelingsche der onderlip zijn bijna evenwijdig, de middelste is 

 iets langer en spitser. De vruchtjes zijn eirond, glad, bruin en stomp. 2|- 

 1,5-3 dM. Juli— September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze plant komt in geheel Europa 

 op vochtige, zandige plaatsen , aan rivieroevers voor en is bij ons zeldzaam. 



Volksnamen. In het Oostelijk deel van Gelderland is zij als polei of 

 plei bekend. 



3. Ly'copus l ) Tra. 



L. europaéus -) L W o 1 f s p o O t (fig. 242). 



Deze plant heeft een kruipenden wortelstok met uitloopers. De stengel 

 is meest rechtopstaand, verspreid kort behaard, vertakt, vierkant met ge- 

 groefde vlakken. De bladen zijn groot, in omtrek langwerpig-eirond tot 



langwerpig-lancetvormig, diep ingesneden gezaagd, 

 de onderste zijn gesteeld, aan den voet vinspletig, 

 alle zijn kort behaard of kaal. 



De bloemen staan in zittende, zeer dichte, veel- 

 bloemige kransen in de oksels van gewone bladen, 

 die er ver buiten uitsteken. De bloemen hebben 

 lijn-lancetvormige, gewimperde schutblaadjes, die 

 stekelpuntig zijn. De kelk (fig. 242) is klokvormig, 

 behaard, heeft 10 uitstekende nerven en 5 gelijke 

 tanden, die bijna zoo lang als de bloemkroon zijn. 

 De tanden zijn driehoekig-lancetvormig, toegespitst, 

 genaaid en zijn langer dan de kelkbuis. De bloem- 

 Lycopus europaéus kroon is wit met purperkleurige puntjes, trechter- 



vormig (fig. 242) , met 4 lobben , waarvan de 

 bovenste (de bovenlip) iets ingesneden is, terwijl de middenslip der onderlip 

 recht naar voren staat, vierhoekig, afgeknot en dubbel zoo breed is als de 

 zijslippen. De voorste 2 meeldraden zijn vruchtbaar en hebben uiteen- 

 wijkende helmhokjes, de achterste 2 zijn rudimentair en dragen in plaats 

 van helmknopjes kleine knobbeltjes, zij zijn korter dan de bloemkroon. De 

 deelvruchtjes (fig. 242) zijn evenlang als of weinig langer dan de kelkbuis, 

 zij hebben een eeltachtigen rand, geen klieren en zijn bijna driehoekig, aan 

 den top afgeknot, aan den voet versmald. 2\.. 3-9 dM. Juni— Augustus. 



Biologische bijzonderheden. De haren in de kroonbuis dienen om kleine 

 insecten van den honig weg te houden. Het zijn vooral vliegen met korte 

 slurven, die de bloemen bezoeken, zij worden gelokt door de purper- 

 kleurige puntjes op de bloemkroon (in het algemeen worden bloemen met 

 bloemkronen, die van voor ons weinig opvallende puntjes voorzien zijn, 

 vooral door vliegen bezocht). Zij kunnen den honig gemakkelijk bereiken, 

 daar de kroonbuis slechts 3-4 mM lang is. Aangezien eerst de helmhokjes 



J ) van liet Grieksche lycos: wolf en pous: voet, klauw, volgens sommigen naar den 

 vorm der bladen. Volgens Oudemans zou lycopus een verbastering zijn van lycospas: 

 door den wolf verscheurd en zou dit betrekking hebben op de diep ingesneden onderste 

 bladen. -) europaéus = Europeesch. 



