FAMILIE 95. 



LABIATAE. — 



203 



der 2 meeldraden, die dan al opengesprongen zijn, 

 (fig. 243, /) . terwijl dan de stij Hakken nog tegen 

 elkaar liggen en later de meeldraden verwelkt 

 zijn en dan de stempels aan den ingang tier 

 bloem staan (fig. 243, 2), is bij hun bezoek 

 kruisbestuiving verzekerd, terwijl zelïbestuiving 

 zoo goed als uitgesloten is. 



Ook bij dit geslacht komen vrouwelijke bloemen 

 op dezelfde plant als tweeslachtige bloemen voor, 

 soms komen zij ook op afzonderlijke planten voor. 



uit de bloem steken 



Bloem van Lycopus europaeus 

 Fig. 248. 



1 bloem in het begin van den bloei, 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze 

 soort komt in geheel Europa aan waterkanten '- D,0L ' ,n in lateren '"" tantl 

 en op vochtige plaatsen voor en is bij ons op allerlei gronden algemeen 



4. Origanum ') Trn. 



Dit geslacht komt in kenmerken zeer met het geslacht Thymus overeen, 

 doch verschilt in uiterlijk er zeer van. 



0. vulgare -) L Wilde marjolein (fig. 244). 



De plant is verspreid kort behaard, vaak roodachtig en riekt aromatisch. 

 Zij heeft een vertakten, vaak kruipenden wortelstok, waaruit meest slechts 

 een bloeiende en vele niet bloeiende stengels voort- 

 komen. De stengel is rechtopstaand, rondachtig, 

 kort behaard, naar boven draagt hij vaak even 

 hooge, bloeiende takken, die samen een soort van 

 ineengedrongen schermvormige} pluim vormen. De 

 bladen zijn gesteeld, langwerpig-eirond, onduidelijk 

 fijn getand, van onderen bleeker, meest kort be- 

 haard met doorschijnende puntjes, de onderste zijn 

 stomp, de bovenste spits. 



De hoopjes bloemen in de oksels der bladen 

 bestaan uit 1 , zelden uit 3 bloemen. De bloemen 

 zitten bijna.- Zij vormen samen korte eirond-vier- 

 hoekige aren, die aan den top der takken opeen- 

 gehoopt staan. De schutblaadjes (fig. 244) der bloemen zijn breed elliptisch 

 of ovaal, spitsachtig, kaal of kort behaard, zij zijn van boven of aan weers- 

 zijden zonder klieren, roodviolet (bij de witbloeiende exemplaren groen) en 

 zijn langer dan de kelk. De kelk (fig. 244) is buis-klokvormig, 13-nervig, 

 bijna gelijkmatig 5-tandig, aan de keel na den bloeitijd door een krans van 

 haren gesloten. De bloemkroon is vuil lichtpurper, zeer zelden wit, 2-lippig 

 met uit den kelk stekende buis. De bovenlip staat rechtop, is vlak, iets 

 ingesneden of kort 2-spletig, de onderlip is uitgespreid, drielobbig. De 

 4 meeldraden zijn tweemachtig, zij staan van den voet af recht uiteen, de 

 helmhokjes wijken uiteen aan het dikke bijna driehoekige helmbindsel. De 

 deelvruchtjes zijn bruin, rond-eirond, onduidelijk driezijdig, zeer klein en 

 glad. 4. 3-6 dM. Juli— September. 



De variëteit 5. prismdticum ') Gaud. heeft langwerpige, gestrekte, vier- 



Origanum vulgare 

 Fig. 244. 



') van het Grieksche oros: berg en ganos: sieraad, volgens anderen van oros en ganon : 

 bitter, om den bitteren smaak. -) vulgare = gewoon. :; ) prismaticum = zuilvormig. 



