218 



— LABIATAE. 



FAMILIE 95. 



Nepeta ucranica 

 Fig. 264. 



evenlang als de buis zijn. De bloemkroon (fig. 264) is paars of wit, 2-Iippig. De vruchtjer, 



zijn spits, knobbelig. 6-12 dM. y. Augustus, September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze plant 

 behoort thuis in Zuid-Rusland en Transsylvanië en is bij 

 ons alleen bij den Bosch gevonden. 



13. Glcchóma ') L. 



G. hederacea-) L. Hondsdraf (fig. 265). 

 Deze plant is verspreid behaard. Zij heelt 

 een wortelstok, waaruit tal van stengels komen. 

 Deze zijn tot 6 dM lang, vaak vertakt, evenals 

 de bladdragende takken kruipend, wortelend. 

 De bloemdragende takken van den stengel en 

 der takken zijn opstijgend. De bladen zijn lang- 

 gesteeld, de onderste rondachtig-niervormig, de 

 bovenste^rondachtig-hartvormig, iets spits, alle zijn grof gekarteld. 



De bijschermen zijn meest 1-3-bloemig, meest naar dezelfde zijde gedraaid 

 en zitten in de oksels van gewone bladen. 



De bloemen zijn vrij groot (15-20 mM lang). De kelk (fig. 265) is buis- 



vormig, recht, 15-nervig en loopt uit in 5 bijna 

 gelijke, driehoekig-lancetvormige, stekelpuntige 

 tanden. De bloemkroon is meer dan 3 maal 

 zoo lang als de kelk, lila, zelden vleeschkleurig, 

 2-lippig. Zij heeft een rechte, uit den kelk stekende 

 buis en een verwijde keel, de bovenlip is recht- 

 opstaand , vlak, uitgerand, de onderlip is drie- 

 lobbig, afstaand, zij heeft een vlakke, rondach- 

 tige, overdwars breedere, uitgerande middenslip, 

 die aan den voet gebaard is. Er zijn 4 meel- 

 draden , die dicht bijeen liggen, opstijgen, de 2 

 achterste zijn langer. De helmhokjes wijken 

 onder een scherpen hoek uiteen en springen met 

 een gemeenschappelijke , overlangsche spleet 

 open, zij staan zoo, dat zij van 2 even lange 

 meeldraden een kruis vormen. 4. April— Juni. 



De toppen der bloeiende takken gaan na den bloeitijd vaak liggen, wor- 

 telen en groeien verder. De bladen aan den kruipenden stengel blijven ook 

 in den winter leven. 



De plant komt vaak in 2 verschillende vormen voor, de eene bezit vol- 

 komen 2-slachtige bloemen met grootere bloemkronen, de tweede soort 

 heeft meest kleinere bloemkronen, onontwikkelde meeldraden, doch goed 

 ontwikkelde stijlen (deze bloemen zijn dus vrouwelijk). 



Biologische bijzonderheden. Een galwesp, Aulax glechomae, veroorzaakt 

 aan bladen en stengels dezer plant onregelmatige groene, soms een bosje 

 dragende, veelkamerige gallen, die in de jeugd behaard zijn. 



De bloemen zijn proterogynisch en worden door hommels bestoven. Wel 



Glechoma hederacea 

 Fig. 265. 



J ) Deze naam is eerst later aan dit geslacht gegeven en werd vroeger waarschijnlijk de 

 Grieksche naam glèchoon: sterk riekend gebruikt voor Pulegium. Toen echter deze plant 

 een anderen naam kreeg, koos Linnaeus dezen voor de hondsdraf. -) hederacea = 



klimopachtig. 



