220 — LABIATAE. — FAMILIE 95. 



achtige buis, de bovenlip is vrij kort en vlak. 2-lobbig, de onderlip heeft een rondachtige, 

 uitstekende middenlob. O. 1-10 dM. Mei— Augustus. 



De plant gelijkt op Ajuga reptans en ook wat op Calamintha Acinos maar de stengel 

 wordt soms 1 M hoog. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant behoort thuis in Zweden en Rusland 

 en is bij ons bij Haarlem gevonden, waarschijnlijk met Zweedsch klaverzaad aangevoerd. 



D. parviflórus ',. Nutt. KI ei nbloemd raken kop. 



Deze plant is kaal of een weinig behaard. De stengel is vrij krachtig, meest vertakt. 

 De bladen zijn lancetvormig. eirond of langwerpig, gesteeld, gezaagd, de lagere zijn vaak 

 ingesneden, zij zijn aan den voet versmald of afgerond. 



De bloemen staan in veelbloemige schijnkransen , die tot dichte, eindelingsche aren zijn 

 vereenigd, soms staan er ook schijnkransen in de oksels der bovenste bladen. De schut- 

 blaadjes zijn eirond tot langwerpig, kamvormig getand met scherp gepunte tanden , die 

 korter dan of evenlang als de kelk zijn. De kelk is 2-lippig. de bovenlip heeft een eirond- 

 langwerpige middenslip en smallere zijslippen, de onderlip heeft 2 smalle tanden, alle zijn 

 zij toegespitst. De bloemkroon is lichtblauw, nauwelijks langer dan de kelk. 1,5-6 dM. 

 of OO. Mei— Augustus. 



Voorkomen. De plant komt in de Vereenigde Staten van N'oord-Amerika voor en is bij 

 ons aangevoerd gevonden bij Moerdijk en bij Rotterdam. 



15. Lamium -) Tm. Doovenetel. 



Kelk buis-klokvormig, 5-nervig, met bijna gelijke, lancetvormige, toege- 

 spitste, niet stekelige tanden. Bloemkroon 2-lippig, met verwijde keel. 

 Bovenlip helmvormig, van buiten behaard. Onderlip afstaand, drieslippig, 

 met kleine zijslippen, die meestal vervormd zijn tot 2 korte aanhangsels, 

 die meest in 1 of meer tandjes uitloopen en een groote, omgekeerd hart- 

 vormige, aan den voet samengetrokken middenslip, die aan den top is 

 ingesneden. Meeldraden 4, dicht bijeen, opstijgend, de voorste langer. 

 Helmknopjes gebaard, 2 aan 2 dichter bijeenstaand met tegenoverstaande 

 hokjes, die zich met een gemeenschappelijke spleet openen. De vrachtjes 

 zijn driehoekig, afgeknot en onbehaard, aan den top hebben zij scherpe 

 kanten. 



Bloemen purper of wit, bijna zittend, in dichte schijnkransen in de oksels 

 van gewone bladen, vrij ver uiteenstaand of de bovenste dichter bijeen. 

 Onderste bladen klein, gesteeld, de middelste grooter, gekarteld-getand of 

 dieper ingesneden. 



Kruidachtige planten, die onaangenaam of niet rieken en aan het onderste 

 deel van den stengel vaak wortelen. 



Volksnamen. De naam doovenetel wordt met tal van dialectische variaties 

 veel gebruikt. In Oost-Drente spreekt men van zoegertjes, in den Achter- 

 hoek van Gelderland van zoegelblomen , op Schouwen van makke broe- 

 nekels, op Walcheren en in Zeeuwsch- Vlaanderen van bloeinetels, in de 

 laatstgenoemde streek ook van tamme tingel. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Lamium. 



A. Bloemkroonbuis zonder haarring. Bladen, in wier oksels de halve kransen staan, zit- 

 tend, half stenge,lomvattend , niervormig, gekarteld ingesneden. Kelktanden na den bloei 

 rechtopstaand of iets samenneigend. Bloemkroonbuis recht. L. amplexicaale blz. 221. 



B. Bloemkroonbuis boven den voet vernauwd . daar boven van binnen met een haarrinir. 

 Kelktanden ten slotte meest afstaand. 



') parviflórus = kleinbloemig. -) van het Grieksche laimos: muil. naar de grijn- 



zende bloemkroon. 



