FAMILIE 95. 



LABIATAE. — 



223 



Lamium amplexicaule '■[ 



purpureum 



B. dissectum 



Fig. 26°. 



van stinkers, in Zeeuwsch-Vlaanderen van roodc tingel en van purperen 

 doovetingel. 



L. amplexicaule X purpureum (tig. 269). 



Bij dezen bastaard is de stengel vaak aan den voet in verscheiden opstij- 

 gende takken gedeeld en onder de bloemen ver 

 onbebladerd. De onderste bladen zijn gesteeld, 

 rondachtig, de hoogere zijn kort tot zeer kort 

 gesteeld , aan den voet afgeknot of kort wig- 

 vormig, nooit stengelomvattend , min of meer 

 ingesneden , evenals de stengel naar boven meest 

 rood aangeloopen. 



De bloemen staan in schijnkransen . die bijna 

 een hoofdje vormen. De kelk is iets behaard en 

 heeft afstaande tanden , die na den bloeitijd 

 langer zijn dan de buis. De bloemkroon is pur- 

 per, kleiner dan bij L. amplexicaule, grooter dan 

 of even groot is als die bij L. purpureum. Zij 

 heeft een rechte, niet of weinig uit den kelk 

 stekende buis en een gave bovenlip. De vruchtjes 

 zijn glad. 1-3 d.M. • en ■ . .Waart— Juni , ook (vooral de vorm B.) niet 

 zelden tot Herfst. 



Vormen zijn: 



A. intermedium ) (L. intermedium Fr.). Deze vorm nadert meer L. am- 

 plexicaule , maar verschilt er van doordat de onderste schutbladen der 

 bijschermen kort en breed gesteeld zijn, de kelktanden afstaan en de bloem- 

 kroonbuis korter is. 



B. dissectum-) With. (L. dissectum With., L. indsum 3 ) Willd.) (fig. 269). 

 Deze vorm nadert meer tot L. purpureum, doch is er van te onderscheiden, 

 doordat de bovenste bladen dieper ingesneden, korter en breeder gesteeld, 

 aan den voet afgeknot zijn of in den bladsteel ruit-, niet hartvormig over- 

 gaan en doordat de bloemkroon teerder is, zonder haarring. 



De variëteit (3. decipiens + ) van deze heeft een haarring in de bloemkroon- 

 buis en heeft ook ongelijk ingesneden gekartelde bladen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De vormen komen in bouwland 

 en moestuinen tusschen de stamouders voor. De vorm A. is bij Jelsum en 

 Oegstgeest gevonden . de vorm B. is het meest in Zeeland gevonden , verder 

 ook in Friesland en Groningen op zeeklei, doch is overigens zeldzaam. 

 De var. van deze is bij Amsterdam. Apeldoorn en Dordrecht aangetroffen. 



L. macuiatum ■"•) L Gevlekte doovenetel (fig. 270). 



Deze soort is verspreid behaard of bijna kaal en riekt onaangenaam. De 

 wortelstok heeft korte uitspruitsels , de stengel is rechtopstaand of opstijgend , 

 al of niet vertakt, beneden klein en verwijderd bebladerd, glasglanzend. 

 De onderste bladen zijn rondachtig, de overige eirond, met min of meer 

 hartvormigen voet, spits of iets toegespitst, gekarteld of ongelijk gekarteld- 

 gezaagd, de onderste zijn lang-, de hoogere korter gesteeld, de bovenste 

 zijn soms als bij L. purpureum gekleurd. 



') in'.ermedia = middelste. 

 :: ) incisum = ingesneden. 



-) dissectum = onregelmatig ingesneden. 

 ') decipiens = nabootsend. ■">) macuiatum 



gevlekt. 



