FAMILIE 95. 



LABIATAE. 



239 



wortel en een enkelvoudigen of aan don voel vertakten stengel. De bladen zijn langwerpig- 

 lancetvormlg , kort gesteeld, van voren gezaagd, Zij gaan geleidelijk in de iets kleinere, 

 bijna gaafrandlge, genaaide, naar boven vaak lichtgeel ge- 

 kleurde schutbladen over. 



De bijschermen Zijn meest 3-bloemig en vormen uiteen- 

 staande schijnkransen , die vaak In de oksels van alle 

 Stengelbladen zitten. De kelk (fig. 292) is bijna 2-lippig, 

 de buis is van voren aan den voet bultig, 10-nervig, met 

 bijna gelijke, toegespitsl eironde tanden, waarvan de 3 

 bovenste aan den voet vergroeid zijn. De bloemkroon is 

 geel, korter dan de kelktanden. Zij heeft een ongedeelde, 

 spitse, rechtopstaande, bijna vlakke bovenlip en een 3-sple- 

 tige onderlip niet 3 uitgespreide lobben, waarvan de mid- 

 delste het grootst is. De zoom wordt bij het verwelken 

 bruinrood. Er zijn 4 korte, in de kroonbtiis ingesloten 

 meeldraden. De helmknopjes der bovenste hebben 2 uit- 

 eenwijkende hokjes, die der onderste zijn onontwikkeld. De 

 stijl is in de bloemkroonbuis ingesloten. De vruchtjes zijn 

 aan den top afgerond. De tanden van den vruchtkelk zijn 

 afstaand en gedoomd. 1,5-4,5 dM. O. Juli, Augustus. 



Sideritis montana 

 Fig. 292. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant behoort thuis op de kalkheuvels in 

 Zuidoost-Europa en is bij ons aangevoerd gevonden, doch vrij zeldzaam. 



21 . Marrübium 1 ) Tm. M a 1 r o v e. 



Kelkbuis 10-ribbig met 5-12 rechtopstaande of omgebogen, niet stekelige 

 tanden. Bloemkroon 2-lippig met een niet buiten den kelk uitstekende buis, 

 een rechtopstaande, bijna vlakke, 2-lobbige bovenlip en een afstaande 

 onderlip met 3 uitgespreide lobben , waarvan de middelste grooter en breeder 

 is dan de andere. Meeldraden 4, kort, ingesloten in de bloemkroonbuis. 

 Helmhokjes sterk uiteenwijkend met een gemeenschappelijke lengtespleet 

 openspringend , alle vruchtbaar. Stijl in de bloemkroonbuis ingesloten. 



Bloemen wit, klein, in okselstandige kransen , van schutblaadjes voorzien. 

 Bladen gekarteld-getand, netvormig gerimpeld, viltig. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Marrübium. 



A. Bladen rondachtig-eirond , de bovenste eirond. Halve kransen veel (circa 10-15)-bloemig. 

 Kelk met 5 tusschentanden. Kelktanden met lange, kale, stekende, aan den top haak- 

 vormige stekelpunt M. vulgare blz. 239. 



B. Bladen elliptisch-lancetvormig, dicht witviltig. Halve kransen 3-meerbloemig. Kelk- 

 tanden tot aan den top viltig, niet stekend M. creticum blz. 240. 



M. vulgare -') L Malrove (fig. 293). 



Deze soort is sterk riekend. Uit den wortelstok komen 1 of meer sten- 

 gels, die vrij dik, rechtopstaand, sterk vertakt en witwollig viltig zijn. De 

 bladen zijn volgens het verloop der aderen sterk rimpelig, dicht behaard, 

 van boven donkergroen, van onderen grijs- of witviltig, ongelijk gekarteld, 

 de onderste zijn langgesteeld, rondachtig-eirond, de bovenste zijn eirond 

 en in een korten breeden steel versmald. 



De bloemen staan in dichte, veel (circa 10-15)-bloemige bijschermen en 

 vormen vrij ver uiteenstaande schijnkransen. Zij hebben priemvormige, 

 onbehaarde, evenals de kelktanden, aan den top haakvormig omgerolde 



') volgens sommigen van het Hebreeuwsche mar: bitter en rob: veel, volgens anderen 

 een naam door Plinius gegeven, naar de gelijknamige stad in Italië. -) vulgare = gewoon. 



