FAMILIE 96. — LENTIBULARIACEAE. — 255 



voren gerichte spoor. Doosvrucht bolrond , zich overdwars boven den voet 

 openend. Zaden cirkelrond. 



Biologische bijzonderheden. De Utricularia's bezitten een vrij teeren, 

 cylindrischen , aan het achterste, afstervende einde met overblijfselen van 

 bladen bezetten hoofdstengel, die de levendig groene bladen in 2 rijen 

 draagt. Ieder blad bestaat uit 2 grootere, middelste en 2 kleinere zijde- 

 lingsche slippen, waarvan ieder veelvoudig veeldeelig of gaffelspletig is met 

 fijne, cylindrische slippen. Aan de laatste zitten eigenaardige blazen (fig. 

 317), waarvan men vroeger meende, 

 dat zij dienden , om de plant te 

 doen drijven. 



Wortels ontwikkelen zich meestal 

 niet. Uit de oksels van sommige 

 bladen ontspringen zijtakken , die 

 als de hoofdstengel met bladen be- 

 zet Zijn en Op deze gelijken. Blaasjes van Utricularia neglecta. 



De genoemde blazen zijn bij Fig. 317. 



U. vulgaris zoo groot als kleine ' e . en b ' aasje - 2 doorsnede er door - 3 z " j g cellen 



o ö aan den binnenwand er van. 



peperkorrels, inwendig hol en met 



een opening aan eene zijde, die door een van boven neerhangende, zeer 

 elastische klep is gesloten. Twee borstelvormige, gesteelde aanhangsels 

 aan de bovenzijde der opening doen het geheel veel gelijken op een water- 

 vloo (Daphnia pulex). 



Volgens onderzoekingen van Cohn en Darwin bestaat de verrichting der 

 blaasjes daarin, dat kleine waterkreeftjes (Daphnia, Cyclops, Cypris enz.), 

 muggenlarven, larven van andere kleine insecten, ook kleine wormpjes 

 en infusoriën, gevangen en verteerd worden. Zij zwemmen er heen, stooten 

 tegen het dekseltje, dat naar binnen gaat, doch dadelijk, nadat zij er in zijn, 

 terugveert en tegen het verdikte onderste deel der opening drukt, zoodat 

 van ontkomen geen sprake is. 



De diertjes sterven gewoonlijk na vrij korten tijd, zij gaan rotten en de 

 produkten der verrotting worden door bijzondere zuigcellen opgenomen. 

 Deze bekleeden den geheelen binnenwand der blazen, zijn langwerpig- 

 lijnvormig en zitten 4 bijeen op een gemeenschappelijke onderste cel. Zeer 

 waarschijnlijk zijn de Utricularia's niet in staat andere stoffen op te nemen , 

 dan die reeds bezig zijn te ontleden, althans de afscheiding van bepaalde 

 kliersappen is niet waargenomen. Geregeld vindt men dan ook rottings- 

 bacteriën in de blaasjes. 



In moerassen, die bezig zijn uit te drogen, zoodat de plant niet meer 

 vrij kan zwemmen, zijn de blaasjes niet of weinig ontwikkeld. 



Of de gelijkenis der blaasjes met de Daphnia-soorten een bepaalde be- 

 teekenis heeft, is nog onbekend. 



De bloemstengel ontspringt daar, waar verscheiden takken uitgaan, het- 

 geen maakt, dat hij steun naar alle zijden heeft en dus gemakkelijk rechtop 

 kan blijven. 



Takjes, die los gescheurd zijn, groeien door, mits er maar een knop in 

 een bladoksel zit. Zoo heeft vaak ongeslachtelijke vermenigvuldiging plaats. 

 De plant blijft op een eigenaardige wijze des winters over, nl. door winter- 

 knoppen. Heeft de plant gebloeid, dan beginnen de nog niet ontwikkelde 

 bladen aan de toppen der takken zich naar elkaar toe te krommen, zij 



