FAMILIE 97. — OROBANCHACEAE. — 261 



De bloemen zijn meest homogaam , zelden proterogynisch. Sommige 

 soorten scheiden honig af aan dun voet der bloem , andere niet. Zij worden 

 door bijen bestoven. Over de wijze van bestuiving zal een en ander mee- 

 gedeeld worden bij O. caryophyllacea. 



Dat de zaden zoo groot in aantal, zoo klein en licht zijn, maakt niet 

 alleen hunne verspreiding over groote afstanden mogelijk, maar veroorzaakt 

 ook, dat zij naar alle kanten heen verspreid worden. Dit is ook wel 

 noodig, want het aantal, dat werkelijk weer tot een woekerplant opgroeit, 

 zal toch steeds klein zijn, hetgeen duidelijk wordt, als wij opmerken, dat 

 het jonge kiemplantje zich slechts verder ontwikkelt, als het met de wor- 

 tels van enkele bepaalde andere planten in aanraking komt. Bij de beschrij- 

 ving der soorten toch zal blijken, dat iedere soort slechts op enkele 

 voedsterplanten leeft. 



Opmerking bij het determineer en. De soorten van dit geslacht zijn nog 

 al moeilijk te onderscheiden, daar hier de organen, die anders veelal de 

 beste kenmerken opleveren, om de soorten te onderscheiden , weinig variatie 

 in bouw vertoonen en men dus bijna alleen is aangewezen op vorm, kleur 

 en bekleeding der deelen der bloem, welke ook nog bovendien bij eenzelfde 

 soort uiteen kunnen loopen. 



Aan gedroogde exemplaren is dan ook veelal determinatie onmogelijk, 

 daar de vorm en kleur der bloemdeelen dan bijna niet meer is waar te 

 nemen. Het is daarom noodzakelijk, evenals bij Verbascum en Scrophularia 

 steeds een paar geopende bloemen afzonderlijk te drogen en wel een, die 

 van onderen en een, die van boven open is gespleten, om den vorm der 

 onderlip en dien der bovenlip goed te kunnen zien. 



Volksnamen. Behalve den naam bremraap, die veel gebruikt wordt, hoort 

 men op de Veluwe den naam papen en op Zuid-Beveland den naam kaarsjes. 



Tabel tot het deter mineeren der soorten van het geslacht Orobanche. 



A. Bloemen slechts door een schutblad gesteund. Kelk (door het ontbreken der achterste 

 slip en vergroeiing der zijdelingsche) 2-bladig, de helften meest 2-spletig, beneden 

 vaak verbonden, boven steeds gescheiden. Kleppen der doosvrucht aan den voet en 

 aan den top verbonden blijvend. Zaaddragers op iedere klep iets van elkaar verwijderd. 

 a. Meeldraden dicht boven het onderste • 3 of > | deel der kroonbuis ingeplant. 



aa. Bloemkroon rolrond met nauwe buis. Helmdraden aan den voet verspreid 

 behaard. 



aaa. Bloemkroon aan den voet plotseling knievormig gebogen en naar voren 

 gericht. Lippen spits getand. Bovenlip uitgerand of bijna 4-lobbig. 

 Stempel bruin of roodbruin. Bloemkroon witachtig of lila, purper ge- 

 streept O. amethystea blz. 266. 



bbb. Bloemkroon gelijkmatig gekromd. 



a. Stempel geel. Bloemkroon 15-18 mM lang, boven het midden iets 

 samengetrokken, geelachtig, violet aangeloopen, gestreept. Lippen 

 ongelijk stomp getand. Bovenlip uitgerand met naar boven geslagen 

 lobben. Slippen der onderlip afstaand, spits, de middelste langer. 



Aar meest verlengd , los O. Hederae blz. 266. 



,:. Stempel purperrood of lila. Bloemkroon 12-15 mM lang, witachtig, 



violet gestreept of aangeloopen. Lippen stomp getand , gegolfd. 



Bovenlip 2-lobbig, met naar voren gerichte lobben. Onderlip met 



3 afgeronde , bijna even groote slippen .... O. minor blz. 265. 



bb. Bloemkroon rolrond-klokvormig of klokvormig. 



aaa. Kelkbladen veelnervig, half zoo lang als de kroonbuis, ongelijk 2-sple- 

 tig, breed eirond. Helmdraden bijna evenlang, tot het midden behaard. 

 Bloemkroon 20-30 mM lang, aan den voet gekromd, op den rug recht, 



