FAMILIE 97. 



— 0RO11ANCI1ACEAE. — 



265 





2-spletig, hall zoo lang als de bloemkroonbuis, van voren samenstootend of aaneengegroeid, 



van buiten kllerachtlg behaard, van binnen kaal. De bloemkroon (fig. 327) is 2-'A cMlang, 



geel, roodbruin aangeloopen, van buiten klierachtig behaard , 



uit gekromden voet buïs-klokvormig, op den rug recht. 



De bovenlip is helmvormig, 2-Iobbig met afstaande lobben. 



De onderlip is 3-slippig, de slippen zijn eirond, tamelijk 



gelijk, de zijdelingSChe afstaand. Alle slippen zijn ongelijk 



getand. De helmdraden zijn in de onderste kromming der 



bloemkroon (op ' 3 liarer lengte, 4-5 111M van tien voet) 



ingeplant, tot liet midden dicht behaard. De stijl is kaal, 



de stempel fluweelachtig, wasgeel. "4. 3-4,5 dM. Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt 

 in Midden-Europa voor en woekert op Medicago sativa en 

 falcata. Zij is bij ons alleen bij Deventer, Diepenveen, 

 Brummen, Beek bij Nijmegen, Kuilenburg, Apeldoorn 

 en in de Scheveningsche duinen gevonden. 



Orobanche rubens 

 Fig. 327. 



0. Picridis ') F. Schultz. B i 1 1 e f k r 11 i cl b r e 111 r a a p 

 (fig. 328). 



Bij deze plant is de stengel evenals de schut- 

 bladen (fig. 328) dicht behaard, bleekviolet, aan den voet weinig gezwollen , 

 met donkere, bruinachtige schubben bezet. 



De aar is meest veelbloemig, dicht. De schutbladen zijn korter dan of 

 evenlang als de bloemen. De bloemen zijn 15-20 

 mM groot, rechtop-uitstaand of uitstaand. De kelk- 

 bladen zijn ongedeeld of naar voren met een tand of 

 tot het midden 2-spletig, 1-3-nervig, evenlang als 

 of langer dan de bloemkroonbuis. De bloemkroon 

 (fig. 328) is wit-geelachtig, violet geaderd, klier- 

 achtig of weinig behaard met klokvormige buis, die 

 bijna recht op den rug is, doch aan den top naar 

 voren gebogen met stomp getande lippen. De 

 bovenlip is ongedeeld, aan de zijden weinig af- 

 staand, de onderlip heeft 3 bijna gelijke, niet 

 behaarde lobben. De meeldraden zijn bijna op het 

 midden der bloemkroonbuis ingeplant (op 3-5 mM 

 van den voet), zij zijn tot boven het midden dicht 

 behaard, naar voren spaarzaam klierachtig ruw. De 

 stijl is naar boven klierachtig behaard. De stempel is ruw door fijne knob- 

 beltjes, donkerbruin. Waarschijnlijk 00. 1,5-7 dM. Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en 

 Zuid-Europa voor, woekerende op Picris hieraciodes. Zij is bij ons zeldzaam. 



0. minor-) Sutt. Klavervreter (fig. 329). 



Deze plant is klierachtig of weinig behaard. De stengel is aan den voet 

 gezwollen, bleekgeel, boven roodachtig of violet aangeloopen. De schub- 

 ben zijn 1 cM lang, langwerpig-lancetvormig, spits, lichtbruin, soms iets 

 violet. Zij zijn veel smaller dan de eironde, in een smalle spits uitloopende 

 schutbladen. 



De bloemen staan in een beneden ijle aar, zij zijn 10-16 mM lang, rechtop- 

 uitstaand of gekromd. De schutbladen (fig. 329) zijn ongeveer even lang 

 als de bloemen. De kelkbladen zijn meernervig, uit een breeden voet 

 plotseling smal priemvormig of in 2 priemvormige slippen gespleten, zij zijn 



Orobanche Picridis 

 Kie. 328. 



!) Picridis = Picrisbewonend. 



-) minor = klein. 



