266 



— OROBANCHACEAE. 



FAMILIE 97. 



evenlang als of langer dan de bloemkroonbuis. De bloemkroon (fig. 329) 

 is witachtig, violet geaderd of geheel geelachtig, klierachtig of weinig be- 

 haard, buisvormig , op den rug gelijkmatig ge- 

 bogen met stomp getande, gegolfde lippen. De 

 bovenlip is 2-lobbig, met naar voren gerichte 

 lobben, de onderlip is 3-lobbig met bijna gelijke, 

 rondachtige , behaarde lobben. De opening der 

 bloemkroon staat vrij wel horizontaal. De helm- 

 draden zijn op 2-3 mM van den voet der bloem- 

 kroon ingeplant, bijna onbehaard. De stempel 

 is rood of bruin , zelden geel. 2|- 1-5 dM. 

 Mei— Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 plant komt in geheel Europa voor en woekert op 

 Trifolium pratense en medium. Bij ons is zij 

 vrij zeldzaam. 



Volksnamen. Op Tholen heet de plant armoelijders, op Walcheren doods- 

 kop, in Zeeuwsch-Vlaanderen puinen, in het Land van Hulst honger, in 

 Limburg, op Schouwen en Walcheren klavervreter. 



Orobanche minor 

 Fig. 329. 



0. Héderae l ) Duby. K 1 i 



Deze plant is klierachtig 



Orobanche Hederae 

 Fig. 330. 



Voorkomen in Europa e 

 voor, woekerende op Heder 



mopbremraap < fig. 330). 



behaard. De stengel is vrij krachtig, roodachtig, aan den voet 

 bolvormig gezwollen. De schubben zijn 1-2 cM lang. 



De bloemen staan in een ijle en lange aar en zijn rechtop- 

 uitstaand. De schutbladen (fig. 330) zijn evenlang als of 

 langer dan de bloemen, uit een breeden voet toegespitst. 

 De kelk is 1- tot meernervig, bijna evenlang als de bloem- 

 kroonbuis, langwerpig-eirond, plotseling in 1-2 priemvor- 

 mige punten samengetrokken. De bloemkroon (fig. 330) 

 is 1-2 cM lang, lichtgeel, roodachtig geaderd, naarde 

 bovenlip toe vaak violet, met rechte, nauwe, kale buis, die 

 boven het midden een weinig is samengetrokken en in het 

 bovenste deel zacht naar voren is gebogen. De lippen zijn 

 ongelijk stomp gekarteld-getand. De bovenlip is zwak 

 uitgerand met 2 naar boven gerichte lobben, met heldere 

 klierharen bezet. De onderlip is 3-lobbig, de zijlobben 

 zijn schuin afgesneden, de middenlob is langer en bijna 

 hartvormig uitgerand. De meeldraden zijn op 3a4mM van 

 den voet, op i/ 3 der bloemkroonbuis ingeplant, zij zijn 

 beneden behaard. De stijl is bijna kaal en draagt een 

 gelen stempel, ty. 1-6 dM. Mei— Juli. 



n in Nederland. De plant komt in Zuid- en Zuidwest-Europa 

 a Helix. Bij ons is zij alleen op den Sint-Pietersberg gevonden. 



0. amethy'stea -) Thuill. Violette bremraap (fig. 331 1. 



Deze plant is klierachtig behaard. De stengel is beneden violet, iets purperrood, boven 

 bleeker. Hij is verder sterk gegroefd en aan den voet niet of weinig gezwollen. De schub- 

 ben zijn 2 a 3 cM lang, beneden korter, bijna ruitvormig, hooger op smal en lang. 



De bloemen staan in een dichte, toegespitste aar. De schutbladen (fig. 331) zijn langer 

 dan de bloemen, versmallen zich in een lange, ver boven de bloemen uitstekende punt en 

 verdorren al bij den vollen bloei. Daar de bloemen aan den top der aar dicht bijeenstaan, 

 steken de lange schutbladen, vooral als de bloemen daar nog knoppen zijn, ver uit en 

 eindigt de aar in een kuif. De bloemen zijn 15-22 mM lang. rechtop-uitstaand, later uit- 

 staand. De keikbladen zijn zwak 3-6-nervig, uit een breeden voet plotseling sterk versmald , 

 priemvormig of 2-spletig met smalle, priemvormige slippen. Zij zijn evenlang als de bloem- 



J ) Hederae = op klimop groeiend. 



-) amethystea = amethystkleurig. 



