272 — PLANTAGINACEAE. — FAMILIE 100. 



De mannelijke bloemen bestaan uit 4 stomp lancetvormige kelkslippen, 

 een trechtervormige bloemkroon met 4 ovaal-lancetvormige slipjes en 4 

 sterk uitstekende meeldraden, die wel 5 a 6 maal zoo lang als de bloem- 

 kroon zijn en op den bloembodem zijn ingeplant (zij staan eerst rechtop 

 en hangen later). 



De vrouwelijke bloemen hebben een 3-4-slippigen kelk, die bijna tot aan 

 den voet is ingesneden, een buikige bloemkroon met 3-4 kleine tanden en 

 een vruchtbeginsel met een zeer langen stijl met een draadvormigen stempel. 

 De vrucht is langwerpig, beenig, eenzadig, niet openspringend. 5-10(-20) 

 cM. 7\.. Juni — Augustus. 



Als deze plant geen bloemen heeft, is zij van Isoëtes te onderscheiden 

 door de uitloopers en de witte wortels. Krachtige planten zijn van Triglochin 

 maritima te onderscheiden door het ontbreken van het tongetje aan de 

 bladen, dat daar wel aanwezig is. 



Biologische bijzonderheden. De plant behoort tot de amphibische ge- 

 wassen. Groeit zij op den bodem van wateren, dan vermenigvuldigt zij 

 zich alleen door de uitloopers, want zulke planten bloeien nooit, zij hebben 

 wel tot 7 a 8 cM lange bladen. De moerasvorm heeft slechts 2-4 cM lange 

 bladen en bloeit wel. 



Het poedervormige stuifmeel wordt door den wind uit de mannelijke 

 bloemen geschud en de lange vedervormige stempels vangen het op. De 

 bloemen zijn proterogynisch. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op vochtigen 

 zandgrond, aan en in plassen en meren in Midden- en Noord-Europa voor. 

 Bij ons is zij op het diluvium en ook in de duinen vrij algemeen. 



2. Plantiigo ') L. Weegbree. 



Kelk kruidachtig met 4 diepe insnijdingen. Bloemkroon stervormig met 4, 

 ten slotte teruggeslagen slippen. Meeldraden 4, ingeplant aan den voet der 

 bloemkroonbuis. Vrucht een vliezige doosvrucht, zich overdwars cirkel- 

 vormig boven den voet openend, met 2-4 hokjes, die ieder 1 of meer zaden 

 bevatten. 



Bloemen klein, tweeslachtig, in aren of dichte hoofdjes aan den top van 

 lange stelen. Bladen alle in een wortelroset, zeldzamer tegenoverstaand of 

 in bundels aan den stengel. 



Bij P. major en lanceolata, doch ook bij P. media, maritima en Coronopus 

 vindt men niet zelden monstrositeiten als vertakte aren, fasciatie (band- 

 vorming) der aarstelen, bladachtig ontwikkelde schutbladen, die in hunne 

 oksels kleinere aren dragen. 



Biologische bijzonderheden. De aren der Plantagosoorten vertoonen zeer 

 sterk het middelpuntzoekend zijn der bloeiwijze. Als een aar eenigen tijd 

 heeft gebloeid, heeft men beneden uitgebloeide bloemen, die reeds vruchten 

 hebben gezet, daarboven ziet men bloeiende bloemen, kenbaar aan de sterk 

 uitstekende meeldraden en daarboven bloemen , die zich bijna openen met 

 reeds uitstekende vedervormige stempels (de bloemen zijn proterogynisch), 

 terwijl er eindelijk bovenaan nog knoppen zitten. 



') van planta: voetzool en ago: ik schuif naar, om de overeenkomst der bladen van de 

 plant met een voetzool. 



