278 



PLANTAGINACEAE. 



FAMILIE 100. 



zij heeft een behaarde buis en eironde, toegespitste slippen. Er zijn 4 uit- 

 stekende meeldraden met gele helmknopjes. De doosvrucht (fig. 343) is 

 langwerpig-kegelvormig, spits en springt onder het midden open. De hokjes 

 zijn ongedeeld, eenzadig. De zaden zijn stomp, aan de binnen vlakte plat, 

 bruin. 1,5-6 dM. 4- Mei— September. 



Vormen zijn: 



«. genuina l ) Koch. Bladen kaal , gaafrandig. 



3. dentdta -) Roth. Bladen met eenige verwijderde tanden. De tanden 

 vindt men alleen aan forsche exemplaren en worden licht over het hoofd 

 gezien , omdat zij niet zijdelings afstaan , maar geheel de plooiing van het 

 blad volgen. 



y. subuldta ') Roth (== leptophy'lla 4 )). Plant teer, soms zeer laag. 



Ook exemplaren met samengestelde aren zijn bij deze soort aangetroffen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 op zilte gronden, schorren en aan zeedijken voor en is bij ons algemeen. 

 De vorm a. is algemeen, de vorm 5. is zeer zeldzaam, de vorm y. zeldzaam. 



Volksnamen. De plant heet in Groningen reie, in West-Friesland en op 

 Walcheren zeeweegbree, in het Land van Hulst zeeribbe. 



P. aristata 5 ) Mchx. Naaldweegbree. 



Deze plant is donkergroen, behaard of bijna onbehaard. De stengels zijn rechtopstaand 

 en steken boven de bladen uit. De bladen zijn lijnvormig, toegespitst, gaafrandig, in den 

 steel versmald en hebben soms 3 uitstekende nerven. 



De aar is dicht cylindrisch, behaard, doch niet wollig. De schutbladen zijn behaard, 

 lijnvormig, de onderste zijn zeer lang, soms 10 maal zoo lang als de bloemen. De doos- 

 vrucht is 2-zadig, de zaden zijn op de binnenvlakte uitgehold. 1-4 dM. O. Mei— October. 



Voorkomen. De plant behoort thuis in de Westelijke staten van de Vereenigde Staten 

 van Noord-Amerika op droge weiden, doch is van daar in de Oostelijke staten ingevoerd. 

 Van daar zal zij wel bij ons zijn aangevoerd. Zij is bij ons bij Bussum gevonden. 



P. Corónopus' ; ) L. Hertshoornweegbree (fig. 344). 

 Deze behaarde plant heeft een penwortel, waaruit uitgespreide of opstij- 

 gende stengels komen , die meest aangedrukt 

 behaard en langer dan de bladen zijn. De bladen 

 zijn verwijderd getand , vinspletig tot dubbel 

 vinspletig met lijnvormige, toegespitste slippen 

 en een 3-nervig middendeel. Zij zijn rechtop- 

 staand of staan uitgespreid, zijn min of meer 

 vleezig , lichtgroen , kaal , gewimperd of ruw 

 behaard. 



De aren zijn langwerpig of verlengd cylindrisch, 

 dicht. De schutbladen (fig. 344) zijn eirond, aan 

 den voet breedvliezig gerand, toegespitst, even 

 lang als de kelk, met een groene nerf. De 

 achterste kelkslippen (fig. 344) hebben een vliezig 

 gevleugelde, gewimperde kiel en zijn even lang 

 als de bloemkroonbuis. De bloemkroon is wit- 

 achtig, droogvliezig, met behaarde buis en spitse, elliptische slippen. De 

 meeldraden hebben lichtroode, later donkerder wordende helmknopjes. De 

 stijl is dicht behaard en steekt ver uit de bloemkroon. De doosvrucht (fig. 



Plantago Coronopus 

 Fig. 344. 



!) genuina = echt. -) dentata = getand. :; ) subulata = priemvormig. 



4 ) leptophylia = dunbladig. •>) aristata = naalddragend. i; ) Coronopus = kraaiepoot. 



