FAMILIE 1Ü0. 



PLANTAÜINACEAi:. 



279 



344) is eirond, stomp, de hokjes zijn door een valsch tusschenschot in 2 

 eenzadige afdeelingen verdeeld. De zaden zijn' eirond , bruin, op de binnen- 

 vlakte vlak. 5-30 cM. ©0. Juni— September. 



De volgende variëteiten komen voor: 



/3. tenuifólia ') Marsson. Bladen smal met smal lijnvormige slippen. 



y. integrdta 2 ) Marsson. Bladen lijnvormig, bijna of geheel gaafrandig. 



o. olerdcca'') Prahl. Plant 12-25 cM hoog met vleezige bladen. 



s. pygmdea ') Lange. Dwergvorm. Weinig behaard, armbloemig. 



Bij ons zijn deze vormen niet vaak onderscheiden. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt aan wegen en 

 op zandige plaatsen, vooral in de duinen en aan zeedijken in Midden- en 

 Zuid-Europa voor en is bij ons algemeen. 



Volksnamen. In Twente, Salland en de Graafschap Zutphen heet de 

 plant gravinnekruid, in West-Friesland hertshoornweegbree. 



P. arenaria ) W. et K. Zandweegbree (fig. 345). 



Deze soort is kort stijf behaard, naar boven iets klierachtig. Zij heeft 

 een penwortel en een rechtopstaanden of uitge- 

 spreiden, vertakten stengel, die in de onderste 

 bladoksels bundels van bladen draagt. De bladen 

 zijn zittend , staan tegenover elkaar, soms in kransen, 

 zijn lijnvormig, gaafrandig of onduidelijk getand , 

 grijsgroen , vlak. 



De aarstelen zijn langer dan de bladen , zij komen 

 wel uit de bladoksels, maar doordat de bladparen 

 aan den top der takken dicht bijeenstaan, vormen 

 de bloemaren een soort van scherm. De aren zijn 

 dicht, bolrond tot langwerpig. De onderste schut- 

 bladen (fig. 345) zijn eirond en loopen in een lange, 

 groene punt uit, die langer is dan de bloemen, de 

 hoogere zijn spatelvormig, stomp, breedvliezig ge- 

 rand. De voorste kelkslippen zijn spatelvormig, stomp, de achterste lancet- 

 vormig, spits (fig. 345). De bloemkroon is wit, onbehaard, met een over- 

 dwars gerimpelde buis, die evenlang als de kelk is en lancetvormige, spitse 

 slippen. De meeldraden steken ver uit en hebben gele helmknopjes. De 

 doosvrucht (fig. 345) is 2-zadig. De zaden zijn glanzend, langwerpig, op 

 de binnenvlakte uitgehold. 1,5-3 dM. 0. Juni — 

 Herfst. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt in zandige streken in het Oostelijk deel van 

 Midden-Europa (tot aan de Elbe) en in Zuid-Europa 

 voor. Bij ons is zij alleen aangevoerd en wel vrij 

 zeldzaam. 



P. Cy'nops') L. Struikweegbree (fig. 346). 



Deze soort is behaard. De stengel is aan den voet houtig 

 en liggend, is bochtig en sterk vertakt. De bladen zitten 

 tegenoverstaand of in kransen, zij zijn smal, lijn-priemvormig, 

 aan den top driehoekig, gaafrandig, 



De bloemen zitten in eironde hoofdjes op okselstandige 



Plantago arenaria 

 Fig. 345. 



Plantago Cynops 

 Fig. 346. 



!) tenuifólia = teerbladig. 

 4 ) pygmaea = dwergachtig. 



2) integrata = gaaf. 

 ■>) arenaria = zand. 



•") oleracea = als groente te gebruiken. 

 6) Afleiding onbekend. 



