286 



— CAMPANULACEAE. — 



FAMILIE 101. 



Campanula rotundifolia 

 Fig. 353. 



vormigen voet. Bovenste stengeibladen Iangwerpig-laneetvormig. Kelkslippen lancet- 

 vormig, toegespitst C. glomerata blz. 290. 



Volksnamen. De naam klokje is algemeen in gebruik, in Twente spreekt 

 men van blauwklokje. 



C. rotundifolia 1 ; L Grasklokje (fig. 353). 



Deze soort is kaal of kortbehaard. Zij heeft een dunnen , draadvormigen, 



meest kleine zoden vormenden wortelstok. Deze is nl. iets kruipend en 



vormt niet bloeiende korte en uit opstijgenden 

 voet rechtopstaande bloeiende stengels, die dun 

 en rond zijn. De wortelbladen zijn niervormig- 

 rondachtig of hartvormig-eirond, meest gekarteld- 

 gezaagd of gaafrandig, lancetvormig, de hoogere 

 zijn lijnvormig. 



De bloemen zijn vrij groot met een trechter- 

 vormige of meer buikig klokvormige, donker- 

 blauwe, zelden blauwachtig witte of witte 

 bloemkroon. Zij zijn overgebogen en staan 

 weinig talrijk in een tros of een losse pluim. 

 De bloemknoppen en de stelen zijn voor den 

 bloeitijd opgericht. De schutbladen zijn gaaf- 

 randig, lijnvormig. De kelkslippen zijn lijnvormig, 



aanliggend of iets afstaand , , a ] 3 maal zoo lang als de bloemkroon. 



Deze is van 1-2 cM lang en heeft 5 uitgespreide lobben. De doosvrucht 



is hangend, 3-hokkig en springt aan den voet open. De zaden zijn ovaal, 



bruingeel. 1,5-6 dM. 21. Juni— Herfst. 

 De wortelbladen, waarop de naam der plant betrekking heeft, zijn in den 



bloeitijd vaak al verdord. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op begraasde 

 plaatsen , aan wegen en boschkanten in geheel Europa voor. Bij ons is zij 

 algemeen, vooral op zandgrond en loss. 



Volksnamen. In Friesland en op Texel spreekt men van blauwe klokjes, 



in de Betuwe van piespotjes, in West-Friesland 

 van grasklokje, in Utrecht en het Land van 

 Hulst van kleine wilde klokjes. 



C. rapunculoides-, L. Akkerklokje (fig. 354). 



Deze soort is iets ruw behaard. Zij heeft een 

 langen, dunnen, kruipenden wortelstok, met uit- 

 loopers, die hier en daar knolvormige aanzwel- 

 lingen bezitten. De stengels zijn rechtopstaand , 

 vrij krachtig, gevuld, stompkantig, bebladerd, 

 niet vertakt , vaak zijn er ook lagere , niet 

 bloeiende aan de plant. De bladen zijn groot, 

 tamelijk grof gekarteld-gezaagd. De bovenste 

 stengeibladen zijn langwerpig-lancetvormig, zit- 

 tend, de onderste langwerpig, zeer langgesteeld, 

 met bijna hartvormigen voet, aan den top stomp. 

 De bloemen zijn vrij groot, meest levendig violet, afstaand of bijna 

 knikkend. Zij staan in eenzijdige, ijle onbebladerde trossen (feitelijk zijn 



Campanula rapunculoides 

 Fig. 354. 



! ) rotundifolia = rondbladig. 



-) rapunculoides = rapunzelachtig. 



