288 



CAMPANULACEAE. — 



FAMILIE 101. 



De bloemkroon is blauwlila, zelden wit, groot (3-4 cM), tot op ' 3 inge- 

 sneden met lancetvormige en gebaarde slippen. Het vruchtbeginsel is met 

 witte borstelharen bezet. De doosvrucht is hangend, 3-hokkig en springt 

 aan den voet open. 6-9 dM. 4- J uli > Augustus. 

 Deze soort heeft met C. latifolia en C. persicifolia de grootste bloemen. 



Biologische bijzonderheden. Bij deze plant staan de bloemen aan zeer 

 korte stelen, de bloemen blijven dan ook meest bijna rechtopstaand en zijn 

 toch tegen regen beschut, doordat de opening der klok zich door het naar 

 binnen buigen en samenneigen der slippen sluit. 



De afzetting van het stuifmeel op den stijl geschiedt hier als bij de andere 

 Campanulasoorten, maar zoo spoedig zich de helmknopjes terugtrekken, 

 valt de rest van het stuifmeel nog op de haren, die in het inwendige der 

 bloemkroon dicht horizontaal naar binnen steken. 



Tegen het laatst van den bloei rollen hier de stijltakken niet zoo ver om, 

 dat zij den stijlborstel aanraken, zij maken slechts een halven cirkel en 

 raken dan die met stuifmeel bedekte haren aan , waarvan zelfbestuiving het 

 gevolg is. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bosschen en 

 op beschaduwde plaatsen in geheel Europa voor, doch is bij ons zeldzaam. 

 Zij komt bijna uitsluitend op zandgrond en verder op loss voor. 



C. latifolia 1 ) L Breedbladklokje (fig. 356). 



Deze plant is fijn behaard en heeft een dikken wortelstok, waaruit een 



rechtopstaande, krachtige, holle, stompkantige, 

 sterk bebladerde, niet vertakte stengel komt, 

 die beneden weinig, boven niet behaard is. De 

 bladen zijn groot, langwerpig-eirond , ongelijk 

 gekarteld-getand , toegespitst, zeer teer, de 

 onderste zijn in een gevleugelden steel versmald, 

 nauwelijks hartvormig, de bovenste zijn breed 

 lancetvormig, zittend. 



De bloemen staan eerst rechtop en zijn later 

 knikkend, zij staan in bebladerde trossen, alleen 

 op stelen, die schutblaadjes beneden het midden 

 hebben. De kelk is meest kaal en heeft lancet- 

 vormige slippen, die l j i van de lengte der bloem- 

 kroon hebben. De bloemkroon is lang buis- 

 klukvormig, zeer groot (4-5 cM), lichtviolet, 

 soms wit. Zij is tot op J .3 gedeeld met lancetvormige, behaarde lobben. 

 De ''doosvrucht is hangend en opent zich aan den voet. 6-9 dM. 1\. 

 Juni], Juli. 



De plant is door den vrij gladden, lichtgroenen, vrij dikken, hollen 

 stengel in verschen toestand gemakkelijk van de andere soorten te onder- 

 scheiden, o. a. heeft C. Trachelium, waarmede zij het meest overeenkomt 

 een ruw behaarden stengel en ook hebben de stengelbladen bij C. latifolia 

 geen hartvormigen voet. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in bosschen , 

 vooral in bergstreken , in bijna geheel Europa voor. Bij ons is zij zeer 



Campanula latifolia 

 Fig. 356. 



J ) latifolia = breedbladig. 



