FAMILIE 101. 



— CAMPANULACEAE. — 



289 



Campanula patuia 

 Fig. 357. 



zeldzaam gevonden en waarschijnlijk was zij op die vindplaatsen steeds een 

 verwilderde sierplant. 



C patuia ') L Weideklokje (Hg. 357). 



Deze plant heeft een dunnen, niet vleezigen wortel en een rechtopstaanden , beneden meest, 

 evenals de bladen, kort stijfbehaarden . kantigen, vertakten, 

 verwijderd bebladerden stengel. De bladen zijn vlak, on- 

 duidelijk gekarteld, de onderste zijn langwerpig-spatel- 

 VOrmig en staan bijna in een roset, zijn in een steel ver- 

 smald, de stengelbladen zijn lancet- tot lijn-lancetvormig, 

 zitten met breeden voet, de bovenste en de schutbladen 

 zijn zeer kort. 



De bloemen staan in een wijde, losse pluim met ver- 

 lengde takken rechtop. De kelkslippen zijn glad, lancet- 

 priemvormig, aan den voet zwak getand, zij zijn minstens 

 half zoolang als de bloemkroon. De laatste is blauw-lila, 

 zelden wit, gemiddeld van grootte (2 cM), glad, tot het 

 midden ingesneden met lancetvormige, sterk uitgespreide 

 slippen. De doosvrucht is opgericht en opent zich met 

 kleine gaten aan het boveneinde. De zaden zijn fijn, 

 langwerpig, bruinachtig. 3-6 dA\. Mei — Juli. 



Biologische bijzonderheid. Bij deze plant zijn de bloem- 

 stelen lang en dan hangen de bloemen alleen des nachts en bij slecht weer over, anders 

 staan ze rechtop. 



Voorkomen in Europa en in Xederland. De plant komt aan heggen en op beschaduwde 

 plaatsen in Midden- en Noord-Europa voor. Zij is bij ons alleen bij Zalk en Apeldoorn 

 gevonden. 



C. Rapünculus-) L. Rapunzelklokje (fig. 358). 



Deze plant is een weinig ruw behaard. Zij heeft een dikken, vleezigen 

 wortel. De stengel is rechtopstaand, niet of aan 

 den top vertakt, kantig, weinig bebladerd, voor 

 de onderste helft met scherpe haren bezet, die 

 zelden tot aan den bloemtros oploopen en ook 

 beneden soms ontbreken. De bladen hebben 

 een gegolfden rand, de onderste zijn langwerpig, 

 in een steel versmald, al of niet behaard, de 

 stengelbladen zijn lancetvormig of lijn-lancet- 

 vormig, spits, zittend. 



De bloemen zijn talrijk, staan in smalle en 

 lange trossen , die aan den voet van korte , 

 opgerichte takken zijn voorzien. De bloemen zijn 

 eerst rechtopstaand. Aan den voet van ieder 

 bloemsteeltje zitten 2 lijn-lancetvormige schut- 

 bladen, die korter zijn dan de steeltjes. De kelkslippen zijn lijn-priemvormig, 

 glad, half zoo lang als de bloemkroon. De laatste is levendig blauw, ge- 

 middeld van grootte (meest nauwelijks 2 cM), glad, meer lang dan breed, 

 zij is tot J - ingesneden, weinig uitgespreid. De doosvrucht is opgericht. 

 6-9 dM. 00. Mei— Augustus, soms tot October. 



Deze soort gelijkt veel op C. patuia, doch is er door de samengetrokken, 

 langer gerekte, dichter ineengedrongen bloeiwijze en de minder geopende 

 bloemkronen gemakkelijk van te onderscheiden. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze plant komt op grazigen 

 zandgrond en in heggen in geheel Europa voor. Bij ons is zij vrij zeld- 



Carr.panula Rapünculus 

 Fig. 358. 



') patuia = afstaand, wijd getakt. 

 Heukels, Flora. III. 



-) Rapünculus = rapunzel. 



19 



