FAMILIE 102. — LOBELIACEAE. — 293 



Familie 102. Lobeliaceae Juss. 



Kruidachtige, vaak melkgevende, scherpsmakende planten. Bladen meest 

 verspreid of in een wortelroset, ongedeeld, zonder steunbladen. Bloemen 

 blauw, zelden wit, alleenstaand of in trossen, meest 2-slachtig, meest 

 symmetrisch, meest omgekeerd. 



Kelk 5-deelig of -spletig, blijvend, regelmatig. De 2 voorste bloemkroon- 

 slippen gescheiden of tot een onderlip (door de omkeering bovenlip) ver- 

 bonden, de 3 bovenste (onderste) meest verbonden. Meeldraden 5, de 

 helmknopjes en het bovenste deel der helmdraden vergroeid. Vruchtbeginsel 

 onderstandig, 2- tot 3-hokkig met middenstandige of 1-hokkig met wand- 

 standige zaaddragers. Stijl draadvormig, naar boven 2-5-deelig, behaard. 

 Vrucht een bes of een doosvrucht, gekroond door de kelktanden en soms 

 ook door de verdroogde bloemkroon. Is zij een doosvrucht, dan is zij 

 2-3-hokkig en opent zich aan den top met 2-3 kleppen. Zaden talrijk, 

 horizontaal, omgekeerd. Kiem in de as van het vleezige kiemwit liggend. 



1. Lobelia '-) L. L o bel ia. 



Kelk 5-spletig, regelmatig met slippen, korter dan de buis der bloemkroon. 

 Bloemkroonbuis in de lengte naar voren (na de omkeering boven) openge- 

 spleten. Bovenlip klein, 2-, onderlip 3-deelig. Stempel behaard, 2-lobbig. 

 Doosvrucht 2-3-hokkig, zich boven met 2-3 kleppen openend. 



Bloemen blauw, gesteeld , in eindelingsche trossen met schutbladen. 

 Bladen gaaf of getand. Overblijvende planten met een korten wortelstok. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Lobelia. 



A. Stengel vertakt, bebladerd. Onderste bladen ovaal of omgekeerd eirond. 



a. Bloemkroon hemelsblauw, langer dan de kelkslippen. Trossen zeer los. 



L. Erinus blz. 293. 



b. Bloemkroon lichtblauw, weinig langer dan de kelkslippen. Trossen aarvormig. 



L. iuflata blz. 293. 



B. Bladen in dichte rosetten, lijnvormig, stomp. Bloemstengel met weinige, schubvormige 

 bladen L. Dortmanna blz. 294. 



L. Erinus-) L. T u i n 1 o b e 1 i a. 



Deze plant heeft een uitgespreid vertakten, bebladerden stengel. De onderste bladen zijn 

 langwerpig-omgekeerd eirond, van onderen steelachtig versmald, stomp getand, de bovenste 

 zijn lancetvormig tot lijnvormig, bijna gaafrandig. 



De bloemen staan in zeer losse trossen, die bladachtige schutbladen hebben. De kelk- 

 buis is omgekeerd kegelvormig, korter dan de lijnvormige slippen. De bloemkroon is 

 hemelsblauw, langer dan de kelkslippen. 1,5-3 d.M. :. Juni— Herfst. 



Voorkomen. De plant behoort thuis in Zuid-Afrika en wordt bij ons in tuinen gekweekt. 

 Zij is bij Bunnik verwilderd gevonden. 



L. inflata L. Opgeblazen lobelia. 



Deze plant is min of meer behaard en smaakt scherp. De stengel is bebladerd, meest 

 sterk vertakt. De bladen zijn dun, klein of verwijderd getand, de onderste zijn ovaal of 

 omgekeerd eirond, stomp, in den korten steel versmald, de bovenste zijn zittend, ovaal, 

 langwerpig, eirond of eirond-lancetvormig, stomp, soms zijn de bovenste spits. 



-) Naar M. de 1'Obel, beroemd botanicus, geboren te Rijswijk in Vlaanderen, f 1616. 

 -) Erinus = katoen. inflata — opgeblazen. 



