FAMILIE 104. — RUBIACEAE. — 303 



Volksnamen. De namen mee en meekrap zijn hel incest algemeen in gebruik. In Fries- 

 land spreekt men van miede, op Overflakkee van kieme, ook Zuid-Beveland van roodte 

 (roodte delven = de wortelstok uit den bodem halen). 



4. Güliuin ') L. Walst roo. 



Kelk bijna of geheel ontbrekend. Bloemkroon stervormig, vlak, met 

 korte of zonder buis en 4 (zelden 5 of 3) uitgespreide slippen. Meeldraden 

 4 (zelden 5 of 3). Vrucht droog, 2-deelig, gevormd door 2 bijna bolronde, 

 zelden langwerpige vruchtbladen, die zich bij rijpheid scheiden. 



Bloemen wit, geel, groen- of roodachtig, in kransen, okselstandige trossen 

 of eindelingsche pluimen. Bladen ovaal, lancet- of lijnvormig. Planten 

 eenjarig of overblijvend. 



Biologische bijzonderheden. Bij vele soorten zijn de stengels door de 

 stekels aan deze en aan de bladen geschikt om te klimmen. De stekels, 

 die menigmaal aan de vruchten voorkomen, dienen om deze door voorbij- 

 loopende dieren te doen verspreiden. 



Bij vele Galiumsoorten worden zoog. koekoeks- of ananasgallen waarge- 

 nomen, die bleek van kleur zijn en uit een zacht, sponsachtig weefsel 

 bestaan. De takken, waaraan zij gevonden worden, blijven kort en aan 

 den voet der bladen van deze ontstaan de woekeringen, die iets groef- 

 vormig verdiept zijn. Doordat zich die weefsels van verschillende, dicht 

 bij elkaar staande bladen dicht bij elkaar leggen , worden die verdiepingen 

 tot kleine holten , waarin de galmuglarven van Cecidomyia Galii leven. 



Tabel tot het deter mineeren der soorten van het geslacht Galium. 



A. Bijschermen okselstandig, vrij vaak tot een eindelingsche pluim vereenigd. 



a. Bladen in kransen van 4, 3-nervig. Bijschermen samengesteld, alleen okselstandig 

 met lancetvormige schutbladen. Bloemen veeltelig (de middelbloemen der laatste 

 vertakkingen tweeslachtig, de zijdelingsche mannelijk). Bloemkroon 4-spletig. 

 Bloemstelen na den bloei teruggekromd , de vrucht onder de dan ook teruggeslagen 

 bladen verbergend. Stengel ruw behaard G. Ouciata blz. 304. 



b. Bladen 1-nervig. Bijschermen okselstandig, vaak ook pluimvormig gerangschikt. 

 Stengel sappig, bros, bijna steeds ruw door rugwaarts gerichte stekels. 



aa. Plant meest, nadat de vrucht rijp is, afstervend. Bladen lijn-lancetvormig, 

 stekelpuntig. Middellijn der bloemkroon kleiner dan die der rijpe vrucht. 

 aaa. Bladen aan den rand ruw door rugwaarts gerichte stekels. 



a. Bijschermen meest 3-bloemig, alle okselstandig. Vrucht korter dan 

 de boogvormig naar beneden gekromde steel, wrattig en daartusschen 

 fijnkorrelig ruw. Bladen vaak van onderen op de nerf ruw door 



rugwaarts gekromde stekels G. tricorne blz. 305. 



fi. Bijschermen samengesteld. Bladen van onderen op de nerf steeds 

 ruw door rugwaarts gerichte stekels. Vruchtstelen recht, vele malen 

 langer dan de vrucht, die met haakvormige borstels is voorzien. 



G. Aparine blz. 305. 



bbb. Bladen aan den rand ruw door naar voren gerichte stekels, meest in 



kransen van 6. Bijschermen vele malen langer dan het blad, in welks 



oksels zij staan G. parisiense blz. 306. 



bb. Plant overblijvend. Bijschermen meest samengesteld, okselstandig, de bovenste 

 tot pluimen vereenigd. Bloemstelen na den bloei rechtopstaand. Middellijn 

 der bloemkroon grooter dan die der rijpe vrucht. 



aaa. Bladen spits, stekelpuntig G. uliginosam blz. 307. 



bbb. Bladen stomp, zonder stekelpunt G. palustre blz. 308. 



!) van het Qrieksche gala: melk. Men beweert n.1. dat vele soorten de eigenschap heb- 

 ben, de melk te doen stremmen, hierop slaat ook de Duitsche naam: labkraut. 



