FAMILIE 104. 



RUB1ACEAE. — 



307 



£ M 



Galium parisiense 

 Fig. 378. 





De vrucht (fig. 378) is zeer klein (1-1,5 m.M breed), vele malen korter dan de na den bloei 

 rechtblijvende steel, glad, bruinrood. 1-2 dM. • , ook %. Juni— September. 



De soort !:omt bij ons niet voor. doch wel de variëteit 

 ,<'. leiocórpumi) Tatisch. (Q. anglicum -) Huds., G. anglicum 

 « Koch.). Deze heeft een korrelig ruwe vrucht. 



De soort herinnert vooral door de uiteenstaande schijn- 

 kransen van kleine bladen en de kleine vruchten aan G. uligi- 

 nosum en G. palustre, doch zij is teerder gebouwd. Het is 

 een der kleinste en teerste der Galiumsoorten. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in 

 Midden- en Zuid-Europa op droge, zandde plaatsen voor, 

 vooral in bouwland. Bij ons is zij waarschijnlijk alleen aan- 

 gevoerd, n.1. bij Apeldoorn op een met sumac uit Palermo 

 bemest klaverveld, op Ameland (?), bij Bloemendaal (V). in 

 den Haarlemmerhout (?) en bij Zandvoort (?). 



G. uliginósum L. K I e ver ig w a 1 s t ro o (fig. 379). 



Deze plant is groen en onbehaard. De wortel- 

 stok is dun en teer, daaruit komen slappe, meest 

 liggende of opstijgende stengels, die al of niet vertakt, vierkant zijn en rug- 

 vvaarts stekelijk ruw op de kanten. De bladen staan in kransen van 6-8, 

 zijn lijn-lancetvormig. spits, eennervig, stekelpuntig, aan den (vaak naar 

 beneden omgerolden) rand voorzien van een 

 rij rugwaarts en daarnaast van boven vaak 

 met een rij naar voren gerichte stekeltjes. 



De bloemen zijn wit, vrij groot en vormen 

 eindelingsche en zijdelingsche bijschermen , 

 die vrij ver uiteenstaan en samen een smalle, 

 bebladerde pluim vormen. De bloemstelen zijn 

 nauwelijks langer dan de bloemen, de vrucht- 

 stelen zijn na den bloei recht. De bloemkroon- 

 slippen zijn ovaal, spits, de helmknopjes zijn 

 geel. De vrucht (fig. 379) is korrelig ruw, 

 klein, zwartachtig, onbehaard. 1,5-3 dM. 2|. 

 Juni— September. 



De plant blijft bij het drogen groen. 



Zij gelijkt veel op G. palustre en staat ook op dezelfde plaatsen, 

 hebben slappe, vierkantige stengels met op de kanten rugwaarts gerichte 

 fijne stekeltjes, maar G. uliginósum is veel ruwer, heeft nooit 4-bladige 

 kransen en heeft ook knobbelige vruchtjes, die onder de loupe duidelijk 

 van de andere zijn te onderscheiden. Verder gelijkt de plant veel op 

 G. silvestre, maar de standplaats is niet dezelfde. Beide hebben opstijgende 

 of liggende, zwakke stengels, doch die van G. silvestre zijn ook naar boven 

 wat scherp en de bladen staan bij beide meest in kransen van 6, maar bij 

 G. silvestre zijn de bladen glad en ook zijn daar de bloeiwijzen zeer breed 

 en staan de bladen boven meest in kransen van 8. 



Biologische bijzonderheden. Zie over de hier vaak voorkomende koekoeks- 

 gal bij het geslacht Galium. 



De inrichting der bloem met het oog op de bestuiving is als bij G. Mollugo. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op moerassige 

 plaatsen, vooral in Zuid- en in Noord-Europa voor. Bij ons is zij alge- 



Galium uliginósum 

 Fig. 379. 



Beide 



i) leiocarpum = gladvruchtig. -) anglicum = Engelsch. 



3 ) uliginósum = moeras 

 20* 



