FAMILIE 105. — CAPRIFOLIACEAE. — 313 



of horizontale eitjes, vaak eenige hokjes met onontwikkelde eitjes. Kiem 

 in de as van het vleczige kiemwit liggend. 



Tabel tot het determineeren der geslachten der Caprifoliaceae. 



A. Stijl ongedeeld, draadvormig, met 1 stempel. Kelk bovenstandi:,'. 



a. Vrucht een 2-hokkige, 2-kleppige doosvrucht. Vruchtbeginsel langwerpig. Kelkzoom 

 in 5 lijnvormige slippen gedeeld. Bloemkroon trechtervormig, bijna regelmatig 

 5-spletig of 2-lippig. Meeldraden 5. Zaden talrijk Diervillna blz. 313. 



b. Vrucht een vedzadige bes. Bloemkroon buis-trechtervormig of klokvormig met 

 5-spletigen, meest onregelmatigcn zoom. Bes 2-3-hokkig. Hokjes met weinig zaden. 



LoBleera blz. 313. 



B. Stempels 3 (zelden 5), zittend of bijna zittend. Bloemen meest regelmatig. 



a. Heesters. Steunbladen klein, klierachtig of ontbrekend. 



aa. Kelkzoom bovenstandig, 5-tandig. Bloemkroon 5-spletig. Steenvrucht met 

 een lederachtigen steen. Bladen ongedeeld of gelobd. Randstandige bloemen 

 vaak geslachtloos, grooter Viljurnuni blz. 317. 



bb. Kelkzoom half bovenstandig, 5-tandig. Bloemkroon stervormig, 5-deelig. 

 Steenvrucht bolrond, met 3. zelden 5 !:raakbeenachtige steenen. Bladen 

 oneven gevind Sambueas blz. 319. 



b. Kruidachtige plant. Steunbladen kruidachtig, vrij groot. Kelkzoom, steenvrucht en 

 bladen als bij de vorige Sambaca- Ehalas bh. 319. 



Verspreiding. De meeste soorten dezer familie behooren thuis in bos- 

 schen of op eenigermate beschaduwde plaatsen. 



1. Diervïllea | Tm. 



D. trifida-i Mnch. (D. canadénsis ■'■) Willd.). Diervillia. 



Deze rechtopstaande, vertakte heester heeft Iangwerpig-eironde, kort gesteelde, toege- 

 spitste, gekarteld-gezaagde, gewimperde bladen, die overigens kaal of van onderen verspreid 

 behaard zijn. 



De bloemen staan in gesteelde, meest 3-bloemige bijschermen in de oksels der bovenste 

 bladen. De middelste bloem is zittend, de zijdelingsche zijn gesteeld. De bloemkroon is 

 groenachtig geel. iets symmetrisch. De doosvrucht is langwerpig-eirond . nsar boven ver- 

 smald, gekroond door de kelktanden. 6-12 d.W. b. Juni, Juli. 



Voorkomen. De heester behoort thuis in Noord-Amerika, doch wordt bij ons gekweekt 

 en is verwilderd gevonden bij Diepenveen, Nijenhuis, Lonneker, Twello, L'Ienpas, Vorden, 

 Bunnik en Sandenburg. 



2. Lonicéra 4 ) L. Kamperfoelie. 



Kelkzoom kort, 5-tandig. Bloemkroon symmetrisch, met lange, aan den 

 top verwijde buis en eindigend in 2 lippen, de onderlip gaaf, de bovenlip 

 4-lobbig, soms ook de bloemkroon bijna regelmatig klokvormig. Meel- 

 draden 5. Stijl 1, lang, draadvormig met knopvormigen stempel. Bessen 

 2-3-hokkig, veelzadig. Bloemen wit, geel of rood, asstandig of in einde- 

 lingsche hoofdjes. Bladen enkelvoudig, kort gesteeld, zittend of tegenover- 

 staand vergroeid, zonder steunbladen. Weinig hooge, vaak klimmende 

 heesters met knoppen , die 2 bijeen in de bladoksels staan , tegenover elkaar. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Lonicéra. 



A. Stengel (links) windend. Bloemen in 3-b'oemige, okselstandige bloeiwijzen, tot einde- 

 lingsche hoofdjes vereenigd of onder deze vrij vaak tot schijnkransen opeengehoopt. 

 Bes 1-hokkig, gekroond door den blijvenden kelkzoom. 



i) Naar Dierville, een Fransch geneesheer in Kanada, die deze plant in 1708 aan 

 Tournefort zond. '-) trifida = driedeelig. ■'■) canadénsis = Kanadeesch. 4) Naar 

 A. Lonitzer, Duitsch botanicus te .Mainz, f 1586. 



