316 



CAPRIFOLIACEAE. 



FAMILIE 105. 



een buis, die langer is dan de 2-lippige zoom, die weer een ongedeelde 

 onder- en een 4-spletige bovenlip heeft. De stijl is onbehaard. De vrucht 

 (fig. 392) is rondachtig, rood, met verscheiden samengedrukte, gele zaden. 

 Tot 3 M. 1). Juni— Augustus, soms tot October. 



Biologische bijzonderheden. De inrichting der bloem komt overeen met 

 die bij L. Caprifolium, maar de kroonbuis is circa 30 mM lang, zoodat 

 alleen pijlstaartvlinders, wier slurf voldoende lengte heeft, den honig kunnen 

 bereiken. Ook deze bloem riekt weer het sterkst tusschen 6 en 12 uur 

 des avonds. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt vooral in Midden- 

 Europa in bosschen, in kreupelhout, in heggen en aan slootkanten voor. 

 Bij ons is zij algemeen doch bijna uitsluitend op zandgrond, in de duinen 

 en op loss. Zij wordt ook gekweekt. 



Volksnamen. De namen wilde en boschkamperfoelie zijn het meest in 

 gebruik. In Friesland spreekt men van papsoegers en van zuigepappen , in 

 Salland, de Graafschap Zutphen en den Achterhoek van Gelderland van 

 zuigbloemen, in Twente van soegetitjes, in Utrecht van handjes, daar en 

 aan den Zoom der Veluwe van geiteblad en in Zuid-Holland van hanepooten. 



L. Xylósteum 1 ) L. Roode kamperfoelie (fig. 393). 



Dit is een niet windende heester. De schors is witgrijs, aan jonge takken aan de zon- 

 zijde iets rood of violet en zacht behaard. De bladen zijn tegenoverstaand, ovaal, spits of 



stekelpuntig, gaafrandig, van onderen bleeker en daar vooral 

 zacht behaard. 



De bloemstelen zijn 2-bloemig (eigenlijk is het een gevorkt 

 bijscherm met onontwikkelde topbloem), zij zijn zacht behaard. 

 De bloemen zijn even lang als deze, zij zijn met den steel 

 samen korter dan de bladen, in wier oksels zij staan. De 

 schutblaadjes zijn lijnvormig, langer dan het vruchtbeginsel. 

 De kelk is groen, 5-tandig, zeer klein. De bloemkroon is 

 geelachtig wit, aan den voet vaak roodachtig, niet welriekend, 

 behaard, met een aan den voet bultige buis, die korter is dan 

 de zoom. De laatste is 2-lippig met een bovenlip met 4 aan 

 den top afgeronde lobben en een ongedeelde onderlip. De 

 lobben zijn aan de rugzijde alle roodachtig, daarom zijn de 

 knoppen rood, doch daar de binnenzijde wit is, zijn de 

 bloemen open bijna wit, zij worden later geelachtig. De 

 meeldraden hebben behaarde helmdraden en gele, zeer lange 

 en dikke helmknopjes. De stijl is behaard. De vruchtbegin- 

 sels der 2 bloemen zijn aan den voet vergroeid. De vruchten 

 (fig. 393) staan in paren, zijn bolrond, scharlakenrood en misschien vergiftig. 9-24 dM. i,>. 

 Mei, Juni. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De heester komt in bijna geheel Europa voor 

 in bosschen en heggen en is bij ons in het Haagsche Bosch, op den Sint-Pietersberg, bij 

 Valkenburg en te Uithuizen (Gr.) gevonden. 



L Ledeboürii -) Eschscholtz. Ledebour's kamperfoelie. 



Deze plant is een rechtopstaande heester met lange, vaak roedevormige, scherp vierkante 

 takken. De bladen zijn lang eirond, iets toegespitst, stijf, donkergroen, aan de onderzijde 

 op de nerven zacht behaard. 



De bloemen zijn regelmatig, staan op 2-3-bloemige stelen, die meest half zoo lang zijn 

 als de bladen, in wier oksels zij staan. De schutblaadjes zijn 4 in getal, de 2 buitenste 

 zijn eirond, de 2 binnenste omgekeerd hartvormig. De bloemkroon is geelrood, met een 

 aan den voet bultige buis, vrij gelijkmatig klierachtig behaard. De vruchten zijn rood, niet 

 vergroeid. 1-2 M. '2. Juni. 



Lonicera Xylósteum 

 Fig. 393. 



! ) Xylósteum = beenhout. 



-) Ledeboürii = Ledebour's. 



