FAMILIE 106. 



— ADOXACEAE. 



321 



geelwitte bloeiwijzen. Toch is het insectenbezoek niet groot, misschien is 

 de geur hun te sterk. 



Daar echter de meeldraden in de bloemen naar buiten staan en de 

 stempels dicht opeen op het vruchtbeginsel, zijn zij aangewezen op bestui- 

 ving door insecten. Wel zullen de meeldraden, doordat zij zoover naar 

 buiten staan, vaak de stempels van naburige bloemen spontaan kunnen 

 bestuiven. 



De vruchten zijn zwartviolet op roode stelen , vallen dus sterk op aan de 

 vogels, die ze vreten en de zaden verspreiden. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 in bosschen , heggen en aan wallen voor en is bij ons algemeen. Daar zij 

 veel wordt aangeplant, is zij zeker ook vaak verwilderd. De var. ,5. wordt 

 veel aangeplant en is ook vrij vaak verwilderd. De var. y. is bij Hondius 

 vermeld, de var. <? is bij Kleverskerke gevonden en de veel gekweekte var. 

 e. bij Middelburg. 



Volksnamen. Behalve vlier heet de plant in Zuid-Limburg heulenteer, 

 holdertere, hölentère, hullunder. 



S. racemósa ') L. B e r g v I i e r (fig. 398). 



Bij dezen heester zijn de oudere deelen der schors gescheurd en roodbruin en is het 

 merg geelbruin. De takken staan tegenover elkaar, zijn wrattig, bleekbruin, vaak wat violet. 

 De bladen zijn oneven gevind met 5-7 blaadjes. Deze zijn 

 Iangwerpig-elliptisch, gesteeld, toegespitst, gezaagd, aan den 

 voet bijna gelijk. De steunbladen zijn vertegenwoordigd door 

 ronde, bruinachtig groene klieren. 



De bloemen staan in steeds rechtopstaande, eironde, dicht 

 behaarde pluimen. De bloemkroon is eerst groenachtig, dan 

 geelachtig wit en riekt weinig. De kroonslippen zijn aan den 

 top iets concaaf en vallen licht af. De stijlen en de toppen 

 der kelkslippen zijn violet. De vrucht (fig. 398) is scharlaken- 

 rood, zelden goudgeel. 3-6 M. l«>. April, Mei. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. Deze soort komt 

 vooral in Midden-Europa in bergbosschen voor. Bij ons wordt 

 zij wel aangeplant en is verwilderd gevonden op den Wage- 

 ningschen berg en bij Valkenburg, Vaals en Epen. 



Volksnamen. In Groningen heet deze heester makke vled- 

 der, aan den Zoom der Veluwe en op Walcheren peterselie- Sambucus racemósa 



vlier en in Zuid-Holland trosvlier. F'g- 398. 



Familie 106. Adoxaceae Engl. 



Kruidachtige planten met kruipenden wortelstok. Stengel met 2 tegen- 

 overstaande bladen. Bloemen in een langgesteelde, 5-7-bloemige, hoofdjes- 

 achtige aar met topbloem. Kelk 2-3-(zelden 5-)spletig. Vruchtbladen 3-5, 

 verbonden, ieder met 1 eitje. Steenvrucht met 1-3 zaden. Kiem klein, in 

 het kiemwit liggend. 



1. Adóxa 2 ) L. 



A. Moschatellina ■>) L. Muskuskruid (fig. 399). 



Deze plant is onbehaard, teer, lichtgroen. Zij heeft een vleezigen, wit- 



') racemósa = trosvormig. -') Van het Grieksche a, dat ontkenning aanduidt en 



doxa: roem, dus zonder roem, om het weinig opvallen der plant. :; ) Moschatellina = 



.naar muskus riekend. 



Heukels, Flora. III. 21 



