FAMILIE 109. 



- COMPOSITAE. 



351 



dan de haarkroon. De vruchtjes zijn langwerpig-omgekeerd eirond, iets 

 fijn behaard, zij staan op een schijfvormigen vruchtbodem , die van putjes 

 voorzien is met iets Ingescheurde randen. 15-90 cM. 2|- Juli— Herfst. 



Biologische bijzonderheden. De bouw der stijltakken is bij deze soort 

 eenigermate als bij Eupatorium, in zooverre als ook hier alleen het onderste 

 deel van deze van stempelpapillen is voorzien en het bovenste deel van 

 veegharen. Deze laatste hebben weer het stuifmeel uit den koker der helm- 

 knopjes geborsteld en geven het aan bezoekers af, die het misschien in 

 oudere bloemen , waar de stempelvlakten meer open liggen (de stijltakken 

 wijken hier niet wijd uiteen) aan de stempelpapillen afgeven. Natuurlijk 

 kan door neervallend stuifmeel ook spontane zelfbestuiving optreden. 



Als zich de buitenste rij der schijfbloemen opent en het stuifmeel daaruit 

 geschoven wordt, neigen zich die bloemen iets naar buiten, zoodat het 

 stuifmeel, dat op de buis ligt, op de stempels kan vallen der randbloemen, 

 die al uitstaan en zoo heeft dus kruisbestuiving der buitenste bloemen door 

 de binnenste plaats. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 in droge bosschen en in heuvelachtige streken voor en is bij ons vrij 

 algemeen. 



Volksnamen. De plant is in den Achterhoek van Gelderland bekend onder 

 den naam gouden kettingen , in Utrecht als gul- 

 den roede, in Zuid-Holland als heidensch won- 

 derkruid. 



S. canadénsis ') L. Kanadeesche guldenroede 

 (fig. 425). 



Deze plant heeft een sterk vertakten wortelstok met vele 

 rechtopstaande, dichtbebladerde, vrij dicht kortbehaarde 

 stengels. De bladen zijn langwerpig-lancetvormig tot lan- 

 cetvormig, toegespitst, scherp gezaagd, behaard of kaal, 

 de bovenste gaafrandig. De hoofdjes zijn klein en staan 

 in teruggebogen, naar eene zijde gekeerde trossen, die 

 een groote, iets overgebogen pluim vormen. De omwind- 

 selbladen zijn 2-4 mM lang, zeer ongelijk, lancetvormig, 

 stomp. De bloemen zijn goudgeel. Het lint der straal- 

 bloemen is zeer kort, omstreeks zoo lang als de schijf- 

 bloemen. 6-12 dM. 2J.. Augustus— October. 



Voorkomen. De plant behoort thuis in Virginië en 

 Canada en wordt bij ons als sierplant gekweekt. Zij is bij Oosterbroek, Brummen en 

 Wijlre verwilderd gevonden. 



3. Béllis 2 ) L. 



B. perénnis : ) L. Madeliefje (fig. 426). 



Deze plant heeft een korten wortelstok, waaruiteen onbebladerde stengel 

 komt met 1 hoofdje, die evenals de gewimperde bladen en het omwindsel 

 verspreid behaard is. De bladen staan in een wortelroset, zijn spatelvormig, 

 stomp, van voren vaak verwijderd gekarteld-getand , 1-nervig, plotseling 

 in een breeden steel versmald. 



De hoofdjes zijn vrij groot (circa 2 cM in middellijn) en staan alleen en 

 eindelings. Het omwindsel is half bolrond en bestaat uit 2 rijen van onge- 

 lijke blaadjes, die lancetvormig, kruidachtig, van voren gewimperd, meest 



Solidago canadénsis 

 Fig. 425. 



!) canadénsis = Kanadeesch. 

 :i ) perennis = overblijvend. 



-) van het Latijnsche bellus: lief, fraai. 



