FAMILIE 109. 



— COMPOSITAF. 



355 



Aster Tripolium 

 Fig. 429. 



rand hebben. De bloemen zijn goudgeel, alle buisvormig, 2-slachtig, met 5-deeIige bloem- 

 kroon met lancetvormige slippen. De vrucht is langwerpig, samengedrukt, zonder ribben, 

 zijdeachtlg behaard, even lang als de rosachtige haren van de haarkroon. .'{-4,r> dM. 3-. 

 Augustus, September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden-Europa in bosschen 

 en ook op droge heuvels en In heiden voor. Een variëteit met korte witte straalbloemen 

 (/?. linitolius ') Nees.) komt gekweekt in tuinen voor. Zij is bij ons bij Zeist en Middelburg 

 gevonden, Waarschijnlijk zijn dit verwilderde exemplaren. 



A. Tripolium -) L. Zulte (fig. 429). 



Deze plant is kaal, iets vleezig. Zij heelt een vertikalen wortel en een 

 meest rechtopstaanden, naar boven vertakten, 

 zelden van den voet af liggend vertakten stengel , 

 die zeer los bebladerd is. De bladen zijn vleezig 

 en kaal, de wortelbladen Ianggesteeld, elliptisch 

 tot lancetvormig, naar voren breeder, 3-nervig, de 

 stengelbladen lijn-lancetvormig, spits, 3-nervig. 



De hoofdjes vormen schermvormige pluimen en 

 zijn vrij groot. De stelen der hoofdjes dragen 

 enkele schutbladen. De omwindselbladen staan in 

 2 rijen, zijn lancetvormig, stomp, aangedrukt, de 

 binnenste zijn langer. De straalbloemen zijn lijn- 

 lancetvormig, blauw-lila, zelden wit (forma floribus 

 albis ;; ) en ontbreken soms (forma discoideus 4 ), de 

 schijfbloemen zijn geel , buisvormig en 2-slachtig. 

 De vruchten zijn behaard en hebben een witte haarkroon. 7-90 cM. 

 Juli— September. 



Biologische bijzonderheden. In de schijfbloemen zijn de stijltakken even 

 als bij de vorige geslachten bekleed met veegharen aan den top en ter zijde 

 (fig. 430), terwijl van binnen stempelpapillen zitten, zoodat ook 

 hier weer het stuifmeel uit het kokertje wordt geborsteld door 

 die veegharen en omtrent de bestuiving hetzelfde geldt, wat 

 ook bij de vorige geslachten is opgemerkt. 



Dat de bloemen veel honig bevatten, blijkt o. a. daaruit, dat 

 in vroegeren tijd, toen het Koegras nog niet was ingedijkt, de 

 bijenhouders in Friesland hunne korven daarheen zonden, als 

 de plant bloeide, om de bijen honig er uit te doen verzamelen. Flg ' 43 °" 



r J fe Een stijltak 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in van Aster Tri- 

 geheel Europa aan de zeekusten voor. Bij ons komt zij daar binnen 'gezien, 

 algemeen voor vooral op zilten kleigrond, doch ook op zilten 

 veengrond aan slootkanten en op moerassige plaatsen. De grootte loopt 

 zeer uiteen, want terwijl zij op slikken soms niet langer dan 7-15 cM is 

 en dan in de hoofdjes de straalbloemen vaak ontbreken , vormt zij aan het 

 zeestrand krachtige planten , is daar de koningin der herfstflora. 



In Zeeland worden de jonge bladen, die daar lamsooren heeten, gegeten. 



Volksnamen. De naam zulte wordt gebruikt in West-Friesland en op 

 Walcheren. In Groningen, Waterland, Utrecht en op Walcheren heet zij 

 zeeaster, in Waterland ook hester, in het Oostelijk deel van Noord-Brabant 

 allerheiligebloem, in Zeeland lamsoor en in Zeeuwsch-Vlaanderen ook zouterik. 



') linifolius = vlasbladig. -) Tripolium = donkergrijs, 



met witte bloemen. t) discoideus = schijfvormig. 



'•) floribus albis = 



23* 



