362 



— C0MP0S1TAE. — 



FAMILIE 109. 



F. arvensis 1 ; L. (Gnaphalium arvénse L.). Akkerviltkruid (fig. 441). 

 Deze plant is dicht en dik witwollig. Zij heeft een rechtopstaanden, 

 pluim- of trosvormig vertakten stengel met enkel- 

 voudige takken. De bladen zijn lijn- of lijn-lancet- 

 vormig, spits, iets opgericht. 



De hoofdjes vormen kluwens van 2-7, die ineen 

 dichtwollige laag zijn gedompeld. De kluwens zijn 

 aan de takken tot korte aren vereenigd, zij zijn 

 eind- en zijstandig, evenlang als de bladen, in wier 

 oksels zij staan. In het geheel wordt er zoo een 

 lange pluim gevormd. De omwindselbladen zijn 

 spits, niet toegespitst, niet gekield, met bruinach- 

 tigen top, de buitenste zijn lijnvormig, tot aan den 

 top wollig, de binnenste echter vliezig. De bloemen 

 zijn geelachtig, glanzend. De straalbloemen zijn lang 

 buisvormig met weinig uitgespreiden rand, de schijf- 

 bloemen buisvormig, getand. 1,5-3 dM. 0. juli— September. 



De plant verschilt van F. minima o. a. doordat de 

 stengel niet als bij de laatste van den voet af ver- 

 takt is, maar eerst in of boven het midden. Ook zijn 

 de takken niet weer vertakt. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt in geheel Europa meest op zandige plaatsen 

 voor, doch is bij ons zeer zeldzaam. 



Door Boerhave wordt nog als indigeen opgegeven F. gallica -) L. 

 het Fransche viltkruid (fig. 442). Deze plant komt in Zuid- en 

 Midden-Europa op vochtigen klei- en mergelgrond voor en is 

 op andere plaatsen met zaden aangevoerd. Zij onderscheidt 

 zich van alle andere Filagosoorten, doordat de buitenste vruch- 

 ten opgesloten zijn in de omwindselbladen, die overlangs 

 gevouwen en aan den voet vergroeid zijn. O. Mei— Augustus. 



Filago arvensis 

 Fig. 441. 



Filago gallica 

 Fig. 442. 



F. minima ! ) Fr. (Gnaphalium montanum 4 ) L. , G. minimum ;; ) Lob.). 

 Dwergviltkruid (fig. 443). 



Deze plant is grijsviltig, min of meer wollig. Zij heeft een spilvormigen 

 wortel en een rechtopstaanden stengel, die vanden 

 voet af onregelmatig pluimvormig vertakt is met 

 gaffelsgewijs vertakte takken. De bladen zijn lijn— 

 lancetvormig, spits, staan vrij dicht opeen en lig- 

 gen vrij dicht tegen den stengel. 



De hoofdjes zijn klein, zittend, eirond-kegel- 

 vormig met 5 stompe, uitstekende kanten. Zij staan 

 in kluwens van 3-5, die gaffel- en eindstandigzijn 

 en korter dan de bladen, in wier oksels zij staan. 

 De omwindselbladen zijn niet toegespitst , lijn— 

 lancetvormig, aan de buitenzijde behaard, vliezig, 

 kaal en stomp, de buitenste zijn eirond, gekield. 

 De bloemkronen zijn geelachtig-wit. De vrucht is 

 lichtbruin, elliptisch, met een lange haarkroon. 

 -September. 



Filago minima 

 Fig. 443. 



2,5-15 cM. 0. Juli 



x ) arvensis — veld. 

 A ) montanum = berg. 



-) gallica = Fransch. 



'•) minima(-um) = kleinste. 



