FAMILIE 109. — COMPOSITAE. - 363 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 voor en is bij ons algemeen, bijna uitsluitend op zandgrond, ook in de 

 duinen , zoowel op open als op bebouwden grond. 



8. Antenn&ria ') Gaertn. 



A. dioica -) Gaertn. (ünaphalium diofcum L.). Rozenkransje (fig. 444). 



Deze plant heeft een wortelstok, waaruit niet bloeiende, aan den top een 

 roset van bladen dragende, liggende en wortelende uitloopers en bloem- 

 dragende, rechtopstaande, onvertakte stengels 

 komen. De stengels zijn witviltig. De bladen 

 zijn groen of witachtig groen , van boven kaal , 

 van onderen witviltig. De wortelbladen zijn 

 gesteeld, spatelvormig, stomp, stekelpuntig, de 

 bovenste bladen zijn lijnvormig, spits. 



De hoofdjes zijn gesteeld en vormen een ineen- 

 gedrongen schermvormige pluim , die meest uit 

 3-8 hoofdjes bestaat. Zij zijn grooter dan bij 

 Filago. De plant is tweehuizig. De stelen der 

 hoofdjes zijn bij de vrouwelijke plant langer, 

 wel tot 2 cM lang. De mannelijke hoofdjes zijn 

 meer rondachtig, de vrouwelijke langwerpiger. 



_ • j il i . j . /-• •■ r--i Antennaria dioica 



De omwindselbladen der hoofdjes zijn ongelijk Fig 444 



van lengte, in de benedenhelft van buiten wollig, 



terwijl de bovenhelft droogvliezig is, zij zijn aan de mannelijke bloemen 

 stomp, korter dan de bloemen (meest wit), aan de vrouwelijke zijn de 

 binnenste spits, vaak langer dan de bloemen (meest rosé). De omwindsel- 

 bladen zijn na den bloeitijd niet stervormig uitgespreid. De bloemkronen 

 zijn wit of roodachtig. De haren der haarkroon zijn 'bij de mannelijke 

 bloemen aan den top verdikt. 7-15 cM. 2).. Mei» Juni. 



Biologische bijzonderheden. Het zijn vooral de witte of rosé omwindsel- 

 bladen , die de bloeiwijzen doen opvallen. In de mannelijke bloemen, die 

 buis-, doch boven klokvormig zijn en honig bevatten, eindigt de stijl in 2 

 stompe takken zonder stempelpapillen, doch is het geheele bovenste deel 

 van den stijl van veegharen voorzien. De meeldraden zijn prikkelbaar (zie 

 het overzicht der Compositae). In de vrouwelijke bloemen, die draadvormig 

 zijn en ook honig bevatten, zijn de stijltakken aan de binnenzijde van 

 stempelpapillen voorzien, aan de buitenzijde iets behaard. 



Deze wolharige plant is een echte xerophyt. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel 

 Europa op drogen zand- en heidegrond voor en is bij ons op dergelijke 

 plaatsen vrij algemeen , ook wel in de duinen. 



Volksnamen. In Friesland en Twente gebruikt men den naam rozen- 

 kransje, in Twente ook heiroosje. 



9. Aiiaphalis ) D. C. 



A. margaritacea ') R. Br. (Gnaphalium margaritaceum L.). Prachtrozen kransje 

 (fig. 445). 

 Deze plant heeft een schuinen of horizontalen wortelstok met uitloopers en een stengel, 



i) van het Latijnsche antenna: insectenspriet, om de verdikte haren der haarkroon, die wel 

 wat op genoemde organen gelijken. -') dioica = tweehuizig. •"-) misschien van het 

 Grieksche ana : op , door en phalos : helmbeugel , kam. *) margaritacea(um) = parelkleurig. 



