364 



COMPOSITAE. 



FAMILIE 109. 



die naar boven scherm-pluimvormig vertakt, rond, opstijgend of rechtopstaand, dichtviltigis. 



De bladen zijn lijn- of lijn-lancetvormig, lang toegespitst, van onderen viltig, gaafrandig. 



De hoofdjes zijn talrijk, klein, bijna bolrond 

 en staan in een schermvormige pluim. De om- 

 windselbladen zijn sneeuwwit, dof, omgekeerd 

 eirond, met aan den voet een koffiebruine vlek. 

 Er zijn planten met tweeslachtige hoofdjes, doch 

 ook met vrouwelijke. De 2-slachtige hebben een 

 draadvormige haarkroon en in zulke hoofdjes 

 zijn aan den rand eenige vrouwelijke bloemen. 

 De bloemen zijn goudgeel, hebben een lange 

 buis met een klokvormigen zoom met 5 spitse 

 slippen. In de vrouwelijke hoofdjes zijn de haren 

 der haarkroon aan den top iets verdikt, in het 

 midden er van staan gewoonlijk eenige twee- 

 slachtige bloemen. Zij zijn iets donkerder geel, 

 hebben een buis, die naar boven niet klokvormig 

 wordt, doch eindigt in een gelanden zoom. 

 3-6 dM. -4-. Juli, Augustus. 



Voorkomen. De plant behoort thuis in Noord- 

 Amerika en Noordoost-Azië, doch wordt bij ons 

 wel als sierplant gekweekt. Zij is bij Slochteren, 

 Finsterwolde, Assen en Ubbergen verwilderd 

 gevonden. 



10. Gnaphalium ') L. 



Droogbloem. 



Omwindsel half bolrond of cylin- 

 drisch. Omwindselbladen dakpansgewijze 

 liggend, vliezig, gekleurd, na den bloeitijd stervormig uitgespreid. Buitenste 

 bloemen van het hoofdje vrouwelijk, draadvormig, in meer rijen, de bin- 

 nenste tweeslachtig, 5-tandig. Algemeene bloembodem gewelfd, naakt. 

 Vrucht langwerpig-cylindrisch. Kelkzoom uit haren bestaand. 

 Hoofdjes klein of vrij klein. Bladen verspreid. 



Biologische bijzonderheden. De planten zijn echte xerophyten door hare 

 wolbekleeding. 



In ieder hoofdje is een zeer groot aantal vrouwelijke bloemen (60-70) en 

 meest staan in het midden maar 3-4 tweeslachtige. Terwijl de stijl der 

 vrouwelijke bloemen kaal is en zijne beide lange takken boogvormig uit- 

 spreidt, is die der 2-slachtige aan het boveneind met veegharen bezet, 

 terwijl de stempelpapillen aan de binnenzijde liggen en dus bij het opengaan 

 der takken vrij komen te liggen. Spontane zelf- en kruisbestuiving is 

 mogelijk, doordat de aan de veegharen zittende stuifmeelkorrels op de 

 papillen van den stempel van dezelfde of van naburige bloemen kunnen komen. 



Anaphalis margaritaceum 

 Fig. 445. 



Tabel tot het determineer en der soorten van het geslacht Gnaphalium. 



A. Hoofdjes in het bovenste deel van den stengel in aren of trossen staand. Omwindsel- 

 bladen dakpansgewijze, de buitenste slechts ' :; maal zoo lang als het hoofdje. 



a. Hoofdjes meestal vele, tot een verlengde, afgebroken aar vereenigd. Bladen een- 

 nervig, van boven kaal wordend G. silvaticnm blz. 365. 



b. Hoofdjes minder talrijk, tot een korte, ineengedrongen, niet of weinig afgebroken 

 aar vereenigd. Bladen 3-nervig, van boven dunviltig. 



G. norvenuum blz. 365. 



') van het Grieksche gnaphalon : gekaarde wol, hetgeen slaat op het wolkleed bij vele 

 soorten. Oorspronkelijk was het de naam voor Santolina maritima, die voor het vullen 

 van kussens werd gebruikt. 



