FAMILIE 109. 



C< «MPOSITAE. 



365 



B. Hoofdjes tit afgeronde kluwens opeengehoopt, die tot een scherm of pluim vereenigd zijn. 



a. Bladen langs den stengel afloopend , van boven ruw en groen. G. umiuiatum blz. 366. 



b. Bladen niet langs den stengel afloopend, niet zoo ruw van boven. 



aa. Bladen aan den voet versmald. Hoofdjes tot bebladerde kluwens vereenigd. 

 Otnwindselbladen in de bovenste helft knal en droogvliezig. 



G. ulifjinosam blz. 366. 

 bb. Bladen half stengelomvattend. Hoofdjes tot onbebladerde kluwens opeenge- 

 hoopt, die tot een scherm-pluimvormige bloeiwijze zijn vereenigd. Omwindsel 



bijna geheel droogvliezig G. luteo-alhum blz. 366. 



Nog is gevonden G. purpiireum. zie blz. 367. 

 Volksnamen. In Twente en den Achterhoek van Gelderland geeft men 

 aan de soorten van dit geslacht den naam zevenjaarsbloem , in Utrecht 

 van roerkruid. 



G. silvaticum l j L. Bosch droogbloem (fig. 446). 



Deze plant heeft een korten wortelstok , waaruit niet bloeiende stengels 

 en 1 of meer rechtopstaande, onvertakte, wit- 

 viltige, bloemdragende stengels komen. De 

 bladen zijn eennervig, spits, van boven kaal 

 wordend, van onderen witviltig, de wortelstan- 

 dige zijn lijn-lancetvormig, naar voren breeder, 

 gesteeld, de stengelbladen zijn lijnvormig, een- 

 nervig en worden naar boven geleidelijk korter 

 (zoodat de middelste niet de langste zijn). 



De hoofdjes staan alleen of in korte aren in 

 de bladoksels, aan het bovendeel van den stengel 

 zijn zij aarvormig gerangschikt. De omwindsel- 

 bladen zijn ongelijk van lengte, aangedrukt, in 

 de bovenste helft droogvliezig (bruinachtig), de 

 buitenste zijn eirond of langwerpig-eirond, de 



binnenste meer elliptisch, alle zijn stomp. De bloemkroon is geelachtig 

 wit. 3-4,5 dM. il- Juli — September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 op droge, beschaduwde plaatsen in zand- en heidestreken voor en is bij 

 ons vrij algemeen. 



G. norvégicum -, Gunner. Noorsche droogbloem (fig. 447 1. 



Bij deze plant is het vilt gewoonlijk dikker dan bij G. silvaticum. Uit den korten wortel- 

 stok komen 1-3 rechtopstaande of opstijgende stengels. De 

 middelste stengelbladen zijn evenlang cis of langer dan de 

 onderste, alle zijn 3-nervig, van boven dunviltig. Zij zijn lang- 

 werpig-lancetvormig. de onderste en de. worteibladen hebben een 

 langeren steel. 



De hoofdjes zijn niet bijzonder talrijk en vormen een korte, 

 gedrongen, bijna onvertakte aar. Het omwindsel is kaal, koffie- 

 bruin, bijna zwart, met breedere blaadjes dan bij G. silvaticum. 

 Ook zijn de vrachtjes grooter dan bij deze. 1,5-3 dM. z\.. 

 Juli— September. 



In uiterlijk komt deze plant veel met G. silvaticum overeen . 

 maar de stengelbladen staan niet zoo dicht opeen . zijn wel 3-maal 

 zoo breed en nemen in grootte niet af naar het midden. Verder 

 is de aar korter, meer ineengedrongen en zijn de omwindsel- 

 bladen al in de jeugd bruin. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in 

 Midden- en Noord-Europa in bergachtige streken voor en is bij ons alleen in 1875 op het 

 Loo gevonden. 



Gnaphalium silvaticum 

 Fig. 446. 



Gnaphalium norvégicum 

 Fig. 447. 



>) silvaticum = bosch. 



-) norvégicum = Noorweegsch. 



