FAMILIE 109. 



COMPOSITAE. — 



371 



tanden gedeelden rand, de binnenste bestaat uit eenige, meer dan dubbel 

 zoo lange witte, stijve, gemakkelijk afbrekende borstels. 7-30 cM. ©. 

 Juli— September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt op vochtige, 

 grazige plaatsen in zandstreken in bijna geheel Europa voor en is bij ons 

 zeer zeldzaam. 



P. dysentèrica ) Gaertn. (I'nula dysentérica L.). Heelblaadjes (fig. 456). 



Deze soort heeft een horizontalen , vertakten wortelstok , waaruit een 

 rechtopstaande of aan den voet opstijgende, 

 naar boven wollig-viltige en daar ook ver- 

 takte stengel komt, met schuin uitstaande 

 takken. De bladen zijn Iancetvormig, spits, 

 bijna gaafrandig, hartvormig stengelom- 

 vattend. Zij zijn van boven groen, kort 

 behaard, van onderen dun grijsviltig, zacht, 

 gegolfd, de bovenste zijn bijna pijlvormig. 



De hoofdjesdragende takken verheffen 

 zich boven den stengel, de hoofdjesdra- 

 gende zijtakken evenzeer weer boven de 

 hoofdtakken , daardoor ontstaat een los 

 scherm-pluimvormig geheel van hoofdjes. 

 Zij zijn vrij groot (tot 2 cM middellijn), kort 

 gesteeld. De omwindselbladen liggen dak- 

 pansgewijze, zijn borstelvormig, zachtharig, de buitenste zijn teruggekromd. 

 De straalbloemen hebben een uitgespreid, 3-tandig lint, dat ver buiten het 

 omwindsel uitsteekt en zijn vrouwelijk. De schijfbloemen hebben een buis- 

 vormige, 5-spletige bloemkroon, zijn geel en tweeslachtig. De helmknopjes 

 eindigen ieder van onderen in 2 vertakte borstelharen. Soms is het meeren- 

 deel der bloemen lintvormig. De vruchten zijn behaard en dragen een 

 haarkroon, die uit enkelvoudige haren bestaat en bovendien een iets getand 

 kroontje. 6-9 dM. 4- Einde Juli— September. 



De plant lijkt op Inula britannica, doch is er door de kleinere hoofdjes 

 en de kortere straalbloemen van te onderscheiden. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt aan wegen, 

 slootkanten en op vochtige plaatsen in bijna geheel Europa voor en is bij 

 ons vrij algemeen. Vooral komt zij vrij veel in de duinen voor. 



Volksnamen. In West-Friesland heet de plant heelblaadjes, op Texel 

 wilde goukes, op Yoorne en Beierland gouden cent en op Zuid-Beveland 

 stinkerds. 



Pulicaria dysentèrica 

 Fig. 456. 



14. Buphthalmum '-') L. 



B. speciósum ; ) Schreb. (Telékia ') speciósa Baumg.). Koeienoog (fig. 457). 



Deze plant heeft een scheef liggenden, bruinen wortelstok, waaruit verscheiden gestreepte, 

 vooral naar boven kort behaarde, niet of weinig vertakte stengels komen. De bladen zijn 

 groot, van onderen kort behaard, spits, de onderste zijn hartvormig-eirond , gesteeld, 



') dysentèrica = dysenterie verwekkend, 

 ophthalmos: oog. '•) speciósum = prachtig. 



Teleki v. Szek. 



2) van het Grieksche bous: rund en 

 J ) naar den Hongaarschen graaf 



2t* 



