FAMILIE 109. 



COMPOSITAE. 



385 



a. Bladen lijn-lancetvormig, lot het midden klein en dicht, van daar tot aan den top 

 diep en verwijderd gezaagd. Straalbloemen fi-ll), wit, haar lint even lang als' het 

 halfbolvormige omwindsel. Buitenste omwindseibladen omstreeks even lang als 

 het zich pas openende hoofdje A. Ptarmica blz. 385. 



b. Bladen 2-3-voudig vindeelig. 



aa. Straal bloemen meest 10, haar lint even lan^ als of langer dan het meest bol- 

 ronde omwindsel (4-5 mM lang). Bladslippen lancetvormig. 



A. macropbylla blz. 386. 

 bb. Straalbloemen 4-6, haar lint half zoo lang als het meest eironde omwindsel. 

 Schijf bloemen geelwit. 



aaa. Bladen in omtrek lancet- tot lijnvormig met meest Iangwerpig-lancet- 

 vormige slippen en ongetande of naar boven iets getande middenslip. 



A. Millefolium blz. 386. 

 bbb. Bladen in omtrek langwerpig-eirond , van het midden af afgebroken 

 dubbel vindeelig, de grootere slippen vinspletig 5-7-tandig. 



A. uobilis blz. 387. 



Volksnamen. De naam duizendblad is algemeen in gebruik. In de Graaf- 

 schap Zutphen spreekt men van bertram , in West-Friesland van kanker- 

 bloem en zeeroogenbloem. 



A. tomentósa ') L. Vil tig duizendblad (fig. 477). 



Deze plant is viltig behaard. Zij heeft een kruipenden wortelstok, waaruit bloemdragende 

 en kortere, opstijgende, dicht bebladerde, niet bloeiende 

 stengels komen. De bloeiende zijn meest rechtopstaand, 

 dun , niet vertakt. De bladen (fig. 477) zijn sterk ingesneden, 

 witachtig-groen, langwerpig-lijnvormig, naar boven ver- 

 smald. De slippen staan dicht opeen, zijn ingesneden of 

 gaaf met bijna lijnvormige slipjes. 



De hoofdjes zijn klein (2-3 mM in middellijn), omgekeerd 

 eirond, tot een korte, eindelingsche tuil vereenigd. De 

 binnenste omwindseibladen (fig. 477) zijn langwerpig, stomp. 

 De algemeene bloembodem draagt langwerpig-eironde, 

 spitse strooschubben. De bloemen zijn levendig geel. De 

 plaat der straalbloemen is half zoo lang als het omwindsel. 

 1-5 dM. 2|.. Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant groeit 

 op zonnige heuvels en hellingen in Wallis, Spanje, Zuid- 

 Tyrol, Italië en Zuid-Rusland en is bij ons aangevoerd 

 gevonden op het Pothoofd te Deventer en aan het Hoofd 

 te Zutphen. 



A. Ptarmica-) L. Wilde bertram (fig. 478). 



Deze plant heeft een kruipenden wortelstok, waaruit een rechtopstaande, 

 naar boven scherm-pluimvormig vertakte stengel 

 komt, die beneden kaal is. De bladen (fig. 478) zijn 

 vrij donkergroen, kaal, lijn-lancetvormig, toegespitst, 

 tot het midden klein en dicht-, van daar tot den top 

 diep en verwijderd gezaagd met fijn gezaagde zaag- 

 tanden. 



De hoofdjes zijn vrij groot (15 mM in middellijn), 

 langgesteeld , en staan in een vrij losse, kort behaarde, 

 schermvormige pluim. Het omwindsel is half bol- 

 vormig, kort behaard. De omwindseibladen zijn 

 eirond-lancetvormig, aan den rand bruinachtig, de 

 buitenste zijn omstreeks even lang als het zich pas 

 openende hoofdje. De strooschubben zijn lancetvor- 



Achillea tomentósa 

 Fig. 477. 



Achillea Ptarmica 

 Fig. 478. 



mig, spits, aan den top behaard. De straalbloemen zijn meest 8-13 in 



] ) tomentósa = viltig. 

 Heukels, Flora. III. 



-) Ptarmica = nieskruid. 



25 



