FAMILIE 109. 



l'OMI'OSITAE. - 



397 



Artemisia Absinthium 

 Fig. 495. 



los bebladerd, rond en iets gegroefd zijn. De bladen zijn zijdeachtig viltig, 

 van boven witachtig, van onderen groenachtig met doorschijnende puntjes, 

 aan den voet van den bladsteel niet geoord, de 

 bladen aan de korte stammetjes zijn 3-voudig-, de 

 onderste stengelbiaden dubbel-, de hoogere stengel- 

 bladen enkelvoudig vindeelig, alle hebben langwerpig- 

 lancetvormige , stompe slippen , de bovenste zijn 

 ongedeeld. 



De hoofdjes zijn vrij klein (3-4 mM in middellijn), 

 bijna bolrond, knikkend, kortgesteeld. Zij staan in 

 kleinere of grootere, naar eene zijde gekeerde, be- ^| 

 bladerde trossen in de bladoksels. Het omwindsel 

 is witachtig, de buitenste bladen er van zijn lijnvor- 

 mig-langwerpig, van buiten viltig, de binnenste 

 eirond, stomp, breedvliezig gerand. De bloembodem 

 is met fijne witte haren dicht bedekt. De randbloemen 

 zijn vrouwelijk met een naar beneden buikige, naar 

 boven zich vernauwende, tweetandige buis, de schijfbloemen tweeslachtig met 

 buisvormige, 5-tandige bloemkroon. De bloemen zijn lichtgeel. De vruchtjes 

 zijn glad, omgekeerd eirond, bruin, fijn gestreept. 6-12 dM. 4- Juli— 

 September. 



De plant riekt zeer sterk. 



Biologische bijzonderheid. De plant is door hare sterke beharing goed 

 beschut tegen overmatige verdamping. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant behoort oorspronkelijk 

 thuis in Zuid-Europa, doch is al sedert eeuwen in geheel Europa als genees- 

 krachtige plant gekweekt en is aan wegen, op ruigten en dijken vaak ver- 

 wilderd. Zoo is zij ook bij ons vrij algemeen gevonden. 



Zij dient als geneesmiddel en tot bereiding van de absinth. 



Volksnamen. In Friesland, Groningen, Oost-Drente, Twente, Waterland 

 en op Texel heet de plant aalst, in Overijsel en de Graafschap Zutphen 

 alsem, in Zuid-Limburg eist, in het Oostelijk deel van Noord-Brabant else. 



A. maritima 1 ) L Zeealsem (fig. 496). 



Deze plant is sneeuwwit viltig tot geheel kaal. Uit den wortelstok komen 

 niet bloeiende en opstijgende of rechtopstaande 

 bloeiende stengels. De laatste zijn naar boven 

 pluimvormig vertakt. De bladen zijn in omtrek 

 eirond, 2-3-voudig vindeelig met lijnvormige, stompe 

 slippen, de onderste zijn gesteeld en geoord. 



De Iangwerpig-eironde, viltige hoofdjes vormen 

 aan de takken een aar, zij zijn kort of niet gesteeld. 

 De omwindselbladen zijn langwerpig-lijnvormig , 

 viltig tot kaal, de binnenste zijn droogvliezig. De 

 bloembodem is naakt. De bloemkronen zijn geel- 

 achtig , de bloemen alle tweeslachtig. Soms komen 

 er echter ook eenige vuilroode, vrouwelijke bloemen 

 voor. 3-6 dM. 4. September, October. 



De plant riekt aangenaam aromatisch. 



Artemisia maritima 

 Fig. 496. 



maritima = zee. 



