400 



COMPOSITAE. 



FAMILIE 109. 





werd als geneesmiddel gebruikt en daarvoor stuk gestooten. Van daar de 

 Middel-Hoogduitsche naam biboz, van bozen: stooten. Door de volks- 

 etymologie is daaruit het woord bijvoet gemaakt en nu meent men, dat de 

 plant zoo heet, omdat het de moeheid verdrijft, als men een stukje van de 

 plant in de schoen, dus bij den voet, doet. De wortelschors diende als 

 geneesmiddel bij vallende ziekte. 



A. Abrótanum ')L. Citroenkruid (fig. 501). 



Deze plant is heesterachtig. Zij heeft een rechtopstaanden, vertakten stengel, die evenals 



de oudere takken kaal is en naar boven smal pluim- 

 vormig is vertakt. De bladen (fig. 501) zijn van 

 onderen grijs behaard, alle gesteeld, de onderste 

 zijn dubbel gevind met zeer smal lijnvormige slippen, 

 de hoogere en die, in wier oksels de bloemhoofdjes 

 staan, zijn enkel gevind, driedeelig of ongedeeld, 

 lijnvormig. 



De hoofdjes zijn zeer klein, knikkend, bijna bol- 

 rond, grijsachtig. De buitenste omvvindselbladen zijn 

 langwerpig-lancetvormig, spits, de binnenste omge- 

 keerd eirond, stomp, breed vliezig gerand, kort be- 

 haard. De bloemkronen zijn geel, aan oudere takken 

 bruin. 6-12 dM. b. September — November. 



De bladen der plant hebben een aangenamen 

 citroengeur. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 is in Zuid-Europa inheemsen, doch wordt om haar 

 aangenamen geur vrij vaak bij ons in tuinen gekweekt. 

 Zij bloeit echter zelden. Zij is bij Beekbergen en 

 op het Pothoofd bij Deventer verwilderd gevonden. 



Volksnamen. In Friesland heet de plant kruidtsje, 

 aan den Zoom der Veluwe en bij Amsterdam citroen- 

 kruid en citroenboompje en in Zuid-Limburg averoon. 



A. Tournefortiana-) Rchb. P I u i m a 1 s e m. 

 Deze plant is geheel kaal en heeft een rechtop- 

 staanden stengel. De onderste bladen zijn gevind 

 met vindeelige blaadjes, een getande bladspil en 

 langwerpige slippen , de hoogere 3-deelig, de bovenste 

 ongedeeld. De bloemhoofdjes vormen een smalle, dichte, bebladerde pluim. Zij zijn bol- 

 rond en staan rechtop. 5-10 dM. O. Augustus— October. 



Voorkomen. De plant behoort thuis in Azië, waar zij van Armenië tot Thibet groeit. Zij 

 is bij ons een paar malen aangevoerd gevonden b.v. vrij veel aan de buitenzijde van het 

 rasterwerk van het rangeerterrein van den stoomtram van Deventer naar Borculo, te Deventer 

 en verder te Bennekom als opslag uit kippenvoer. 



A. annua :i ) L. Zomeralsem. 



Deze plant is geheel kaal en heeft een rechtopstaanden, gladden, gegroefden stengel. 

 De bladen zijn 2-3-voudig vinspletig of -deelig met ongetande bladspil. De wortelbladen 

 zijn langgesteeld , in omtrek driehoekig-eirond met langwerpige slippen, de bovenste bladen 

 zijn zittend en kleiner met lijnvormige slippen. 



De hoofdjes zijn klein, bolvormig, tot een wijd vertakte, groote pluim vereenigd met 

 knikkende bloemstelen. De buitenste omwindselbladen zijn onbehaard, weinig in getal, 

 langwerpig-lijnvormig, kruidachtig, de binnenste zijn bijna rond, droogvliezig. 5-15 d.M. 

 O. Augustus— October. 



Voorkomen. De plant komt in Zuid-Europa voor en is bij ons aan den rechter Rijn- 

 oever beneden Arnhem, bij Apeldoorn, bij de Bilt en Amsterdam aangevoerd waargenomen. 



Artemisia Abrótanum 

 Fig. 501. 



!) Abrótanum = teerbladig. 

 eenjarig. 



-) Tournefortiana = Tournefort's. 



:; ) annua = 



