FAMILIE 109. — COMPOSITAE. — 401 



29. Petasftes 1 ) Trn. Groot hoefblad. 



Planten tweehuizig of veel tel ig. De mannelijke planten hebben in hare 

 hoofdjes tal van mannelijke (onvruchtbare 2-slachtige) bloemen in het midden 

 en weinige, soms geene, in een rij staande vrouwelijke bloemen aan de- 

 buitenzijde. De vrouwelijke planten hebben weinige mannelijke (onvrucht- 

 bare tweeslachtige) bloemen in het midden en verscheiden rijen vrouwelijke 

 bloemen aan den omtrek. 



De mannelijke bloemen hebben een klokvormige, regelmatige bloemkroon 

 met 5-tandigen zoom, de vrouwelijke een draadvormige bloemkroon met 

 scheef afgesneden zoom. 



Bloemhoofdjes tot trossen vereenigd, die vaak tot pluimen of schermvor- 

 mige pluimen overgaan. 



Bloemdragende stengels met losse, langwerpige tot lancetvormige schub- 

 ben, die soms een spoor van een bladschijf vertoonen, bezet. 



Planten met een wortelstok, die in den zomer en den herfst een roset van 

 groote, langgesteelde bladen draagt, terwijl zich meestal uit den top in het 

 voorjaar een bloemdragende stengel ontwikkelt , die alleen gekleurde , 

 schubvormige bladen draagt, zich voor de gewone bladen ontwikkelt en 

 afsterft, als de vruchten rijp zijn geworden. 



Plant overblijvend door zijstandige uitloopers. 



Biologische bijzonderheden. In de mannelijke (schijnbaar 2-slachtige) 

 bloemen is het eitje in het vruchtbeginsel niet ontwikkeld, doch de stijl 

 heeft onder de takken een knotsvormige, iets platgedrukte verdikking, die 

 met veegharen bezet is en de beide takken buigen zich meestal weinig uit 

 elkaar en bezitten geen stempelpapillen. 



In de vrouwelijke bloemen is geen spoor van meeldraden, de bloemkroon 

 is een smalle buis, die meest in een smal lint uitloopt. De stijl is draad- 

 vormig, glad en loopt uit in 2 korte, roodachtige takken, die van stempel- 

 papillen zijn voorzien. 



Voor de bestuiving zorgen veelal hommels. 



Het vilt, dat de bladen bij deze planten aan de onderzijde bekleedt, 

 maakt, dat de huidmondjes open blijven, ook in een vochtige omgeving, 

 zoodat de verdamping steeds door kan blijven gaan. 



Tabel tot het deter mineeren der soorten van het geslacht Petasites. 



A. Bladen driehoekig-hartvormig, van onderen dicht- en bijna sneeuwwit viltig. Bloemkroon 

 roodachtig-vvit. Stijl der schijnbaar 2-slachtige bloemen diep 2-spletig met lange, lijn- 

 lancetvormige takken. Lobben van den bladvoet uit elkaar tredend, gaaf of bijna 

 2-lobbig P. niveus blz. 401. 



B. Bladen rondachtig-hartvormig, van onderen dun grijsvvollig of dunviltig. Lobben van 

 den bladvoet afgerond. Vrouwelijke bloemen in de hoofdjes der mannelijke plant 0-3. 



a. Bladen van onderen grijsgroen. Stijltakken der schijnbaar 2-slachtige bloemen 

 eirond, spits P. officiiialis blz. 402. 



b. Bladen van onderen witachtig. Stijltakken der schijnbaar 2-slachtige bloemen lancet- 

 lijnvormig, toegespitst P. albus blz. 403. 



Volksnamen. Terwijl de naam groot hoefblad algemeen is, wordt in 

 Zeeuwsch-Vlaanderen de plant dokkebladen genoemd. 



P. niveus -) Baumg. Sneeuwwit groot hoefblad (fig. 502). 



Deze plant heeft een rechtopstaanden stengel, die bekleed is met bladachtige, halfstengel- 



') van het Grieksche petasos: hoed met breeden rand en slaat op de groote bladen. 

 -) niveus = sneeuwwit. 

 Heukels, Flora. 111. 26 



