404 — COMPOSITAE. — FAMILIE 109. 



gebogen , gestreept , van een haarkroon voorzien , waarvan de dunne 

 haren boogvormig om gaan staan. 7-22 cM. 4- Maart— Mei, soms in 

 Augustus weer. 



Biologische bijzonderheden. Evenals bij Petasites doet zich bij deze kruid- 

 achtige plant het bijzondere geval voor, dat uit den wortelstok tweeërlei 

 soort van takken komen, n.1. bloemdragende, zonder groene bladen en later 

 andere, die groene bladen dragen. De viltbekleeding aan de onderzijde 

 der bladen houdt de daar liggende huidmondjes open in een vochtige om- 

 geving, zoodat de verdamping steeds door kan gaan. 



Op de bladen komen wel schimmel woekeringen voor, die veroorzaakt 

 worden door de acidiëngeneratie van Puccinia poarum. Deze worden door 

 slakken vaak uitgevreten. 



De plant houdt van kalk in den bodem. 



De bloemhoofdjes buigen zich bij regenachtig weer over, evenals bij 

 Bellis, ook sluiten zij zich. In den knoptoestand zijn zij ook neergebogen 

 en na den vruchttijd ook weer tot de vruchten rijp zijn. Dan gaan ze 

 rechtopstaan om de vruchten gemakkelijk door den wind te doen 

 vervoeren. 



In het bloemhoofdje zijn de buitenste bloemen vrouwelijk, de binnenste 

 schijnbaar tweeslachtig, doch in werkelijkheid mannelijk, doordat de boven- 

 zijde van den stijl ongeschikt is om als stempelvlakte te fungeeren. De 

 stijltakken der vrouwelijke bloemen dragen dan ook stempelpapillen en 

 zijn ook van veegharen aan den top voorzien, waarvan de beteekenis echter 

 onbekend is. De stijltakken der mannelijke bloemen blijven tot aan den 

 top vergroeid, doch zijn dicht met veegharen bezet, die natuurlijk dienen 

 om het stuifmeel uit het kokertje der helmknopjes te borstelen. 



Het stuifmeel der binnenste bloemen komt op de stempels der buitenste, 

 doordat tusschen 5 en 6 uur de straalbloemen zich met hare lintjes naar 

 binnen buigen, over de schijfbloemen, zoodat aanraking met stuifmeel 

 onvermijdelijk is en als nu op den volgenden morgen de lintbloemen zich 

 weer naar buiten buigen, komt het er aan gehechte stuifmeel los en glijdt 

 naar de aan den voet der linten liggende stempels. Ook worden de buitenste 

 bloemen door insecten bestoven , die stuifmeel uit andere hoofdjes aan- 

 voeren. Het zijn vooral bijensoorten (Andrena, Halictus), vliegen (Bom- 

 bylius major, Eristalis tenax), kevers (Meligethes) , die de bloemen 

 bezoeken. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 voor. Zij komt op vochtige plaatsen, vooral op klei- en kalkgrond, alge- 

 meen voor, ook in bouwland. 



Volksnamen. De namen hoefblad en klein hoefblad zijn het meest alge- 

 meen in gebruik. In Friesland heet de plant hulsblad, paardevoet, podde- 

 bledden, sprokkebledden en hoekblad (de laatste ook in West-Friesland), 

 in Groningen en op Walcheren stinkblad en tabak, in Oost-Drente paarde- 

 hoef, bij Aalsmeer geiteblad, in Waterland hoeïgras, op Voorne en Beier- 

 land, Overflakkee, Goeree en Walcheren hoeven, op Schouwen beverbladen, 

 op Noord-Beveland en in Zeeuwsch-Vlaanderen dokken, op Walcheren, 

 Zuid-Beveland en in Zeeuwsch-Vlaanderen dokkebladen, op Zuid-Beveland 

 en in Zeeuwsch-Vlaanderen dok en klein dokkeblad. 



