FAMILIE 109. 



— COMPOS1TAE. — 



409 





Senecio paluster 

 Fis. 509. 



Het omwindsel is wollig behaard niet lijnvormige, spitse blaadjes. De 

 bloemen zijn geel. De straalbloemen zijn lint- 

 vormig, drietandig, de schijfbloemen buisvormig 



en iets sterker geel gekleurd. De vrucht is kaal, 

 met duidelijk uitstekende ribben en een witte, 

 als zijde glanzende haarkroon. 3-6 dM. 0. 

 Mei— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 plant komt in Europa in Engeland, België, 

 Zweden , Duitschland en Rusland voor. Zij wordt 

 bij ons vrij algemeen in lage veenstreken en 

 moerassen gevonden. Merkwaardig is haar plot- 

 ling verschijnen in groot aantal op plaatsen, 

 waar pas turf gestoken is, terwijl zij weer ver- 

 dwijnt, als alles weer begroeid is. Zij is door 

 de in den herfst aanwezige, groote wortelrosetten een der meest opvallende 

 voorbeelden van een overwinterende , eenjarige plant. 



Haar geur herinnert aan dien van Arnica. 



Volksnamen. In het Waterland gebruikt men de namen armoedsbloem , 

 tuters en wilde andijvie. 



S. vulgaris 1 ) L. Kruiskruid (fig. 510). 



Deze plant heeft een penwortel en is kaal of min of meer spinneweb- 

 achtig wollig. De stengel is rechtopstaand, 

 meest vertakt. De bladen zijn bochtig vinspletig, 

 met naar den voet in grootte geleidelijk afnemende , 

 eironde tot langwerpig-eironde slippen, die even- 

 als de middenstreep en de oortjes ongelijk getand 

 zijn. De onderste zijn gesteeld, de stengelbladen 

 zittend, stengelomvattend, geoord. 



De hoofdjes zijn klein, geel, met alleen buis- 

 vormige bloemen. Zij vormen samen een tamelijk 

 dichte, schermvormige pluim. Het omwindsel is 

 kegelvormig of eirond, kaal, met aan den top 

 zwart gevlekte blaadjes. Buitenomwindselblaadjes 

 zijn er omstreeks 10, deze zijn circa voor de 

 helft zwart en ' 4 maal zoo lang als het omwindsel. 

 De bloemen zijn verlengd buisvormig, 2-slachtig. 

 De vruchtbodem is rondachtig, naakt. De vrucht is aangedrukt behaard, 

 langwerpig, iets overlangs gestreept, van een vruchtpluis voorzien. 7-30 

 cM. ©. Bloeit bijna het geheelé jaar. De exemplaren bloeien in het 

 vroege voorjaar vaak met slechts een hoofdje. 



Biologische bijzonderheden. De stuifmeelkorrels, die aan de veegharen 

 zitten, blijven bij het uit elkaar gaan van de stijltakken ten deele aan de 

 randpapillen zitten, ten deele vallen ze op de papillen dragende binnen- 

 vlakte. Spontane zelfbestuiving heeft dus geregeld plaats en heeft ook wel 

 succes, hoewel toch door kruisbestuiving krachtiger planten ontstaan. Zeer 

 veel kans is daarvoor echter niet, daar het insectenbezoek bij het weinig 

 opvallen der bloeiwijzen gering is. 



Senecio vulgaris 

 Fig. 510. 



') vulgaris = gewoon. 



