FAMILIE 109. 



— COMPOSITAE. 



423 





aaa. Bladen diep vinspletig, aan weerszijden groen, lang- en tamelijk stijf 

 stekelig. Hoofdjes alleenstaand C. acantholdee blz. 424. 



bbb. liladen bochtig vinspletig, van onderen dun wit spinnewebachtig vil tig, 

 tamelijk kort- en zachtstekelig C. crlspus blz. 424. 



Volksnamen. De planten heeten op de meeste plaatsen distel of stekel met 

 vele dialectische veranderingen, in Friesland, om Nijmegen en West-Fries- 

 land heeten zij doorn. 



C. tenuiflórus ') Curt. T e n ge re distel (fig. 529). 



Deze plant heeft een rechtopstaanden , enkelvoudigen of vertakten stengel, die breed 

 stekelig gevleugeld en tot aan den top bebladerd is. 

 De bladen zijn afloopend, van onderen witwollig, bochtig 

 of vinspletig met eirond-driehoekige, getande, doornige 

 slippen. 



De hoofdjes zijn klein (7-9 mM breed), langwerpig, bijna 

 cylindrisch, talrijk, staan dicht opeen, de zijdelingsche zijn 

 zittend. Het omwindsel is een weinig spinnewebachtig, 

 cylindrisch-iangwerpig. De omwindselbladen zijn aan de 

 rugzijde van kleine, gele kliertjes voorzien, zij Ioopen in 

 een lange, stekelige punt uit, zijn eennervig, aan den top 

 naar buiten gebogen, de binnenste zijn evenlang als of 

 langer dan de bloemen. De bloemkronen zijn lichtpurper, 

 zelden wit. 1,5-3 dM. ■ • . Juni— Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De soort komt 

 in West- en Zuid-Europa voor op onbebouwde plaatsen. 

 Zij is bij ons bij Utrecht, Westerschouwen, Middelburgen 

 Maarsbergen gevonden. 



C. nutans-) L Knikkende distel (fig. 530). 



Deze plant heeft een rechtopgaanden, meest sterk vertakten stengel, die 



Carduus tenuiflórus 

 Fig. 529. 



mm 



W 



H0' 



door de afloopende bladen breed stekelig ge- 

 vleugeld en onder de hoofdjes over korten 

 afstand naakt is. Door het horizontaal afstaan 

 der stekels is deze soort wel een der stekeligste. 

 De bladen zijn diep vinspletig, met bijna hand- 

 vormig 3-5-spletige slippen. Zij zijn aan weers- 

 zijden gelijk van kleur, min of meer kort behaard, 

 stijf en tamelijk lang stekelig. 



De hoofdjes zijn groot (3-5 cM in middellijn), 

 neergedrukt bolrond, meest knikkend, alleen- 

 staand, op vrij lange, boven ongevleugelde, doch 

 viltige stelen. De bloemen zijn purper, zelden 

 wit en rieken naar muskus. Het omwindsel is 

 meest roodachtig, spinnewebachtig, met vrij 

 breed lancetvormige, driehoekige blaadjes (fig. 

 530 a). Deze zijn boven den voet vernauwd, dan 

 stervormig uitgespreid en eindigen in een krachtigen stekel. De vruchten 

 zijn glad, glanzend, donkerroodbruin met een bijna 3 cM lange haarkroon. 

 3-9 dM. ©O. Juli , Augustus. 



De variëteit 5. minor- uniflórus :i y dr aagt slechts een hoofdje, terwijl de plant 

 kleiner is. 



Voorkomen in Europa en in Nederland.. De plant komt in geheel Europa 

 op onbebouwde plaatsen en langs wegen voor. Zij is bij ons vrij algemeen, 

 vooral in de duinen, op kleigrond en loss. De var. is bij Nijmegen gevonden. 



Carduus nutans 



Fig. 530. 

 om windselblaadje. 



') tenuiflórus = teerbloemig. 

 klein, eenbloemig. 



-) nutans = knikkend. 



5 ) minor-uniflorus = 



