FAMILIE 109. 



— COMPOSITAE. — 



129 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in West- en 

 Midden -Europa in moerassige veenstreken en op drassigen zandgrond voor 

 en is bij ons vrij algemeen. 



De stengel is stijf 



Cirsium palustre 

 Fig. 539. 



C. palustre ') Scop. Kak' jonker (fig. 539). 



Deze plant is dicht-, lang- en tamelijk stijfstekelig. 

 rechtopstaand, meest onvertakt, lichtgroen, spinne- 

 webachtig viltig, door de afloopende bladen stekelig 

 gevleugeld (de vleugels zijn donkergroen). De bladen 

 zijn lijn-lancet vormig, bochtig vinspletig met 2-~ 

 lobbige slippen , zeer lang afloopend , van onderei 

 spinnewebachtig viltig. De top-, zoowel als de 

 zijslippen en slipjes loopen in stekels uit en zijn ook 

 stekelig getand. 



De hoofdjes zijn klein en staan opeengehoopt op 

 korte, wit spinnewebachtige stelen. Het omwindsel 

 is eirond, iets spinnewebachtig en bestaat uit aan- 

 liggende blaadjes met sterk kleverige, gekielde nerf. 

 De buitenste zijneirond-lancetvormig, metafstaanden 

 stekel, de binnenste zijn lijn-lancetvormig (fig. 539), 

 boven purper gekleurd , terwijl de buitenste aan den 



top zwart gevlekt zijn. De strooschubben zijn gestreept. De buis der 

 purperroode (zelden witte) bloemkronen is korter dan de zoom. De vruchtjes 

 zijn klein, lijnvormig-langwerpig, geelachtig met afvallende haarkroon. 6-15 

 dM. 00. Juni— September. 



Deze soort is door de zeer talrijke, vrij stijve stekels en haar veelvuldig 

 voorkomen in weiden een der onaangenaamste onkruiden. 



Biologische bijzonderheid. Wat het toegankelijk zijn van den honig be- 

 treft, staan deze bloemen tusschen C. arvense en C. lanceolatum. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en 

 Noord-Europa op vochtige, moerassige plaatsen , inbosschen, weiden langs 

 slooten voor. Zij is bij ons algemeen. 



Volksnamen. In Friesland, Groningen, West-Friesland en op Walcheren 

 heet de plant kale jonker, in Zuid-Holland hooilandstekel. 



De bastaard van C. palustre en C. anglicum, C. Lacóstei-) is bij Vinkeveen en in de 

 Hilversumsche meent tusschen de stamouders gevonden. 



C. arvense ■) Scop. Akkervederdistel (fig. 540). 



Deze plant is tamelijk dicht- en stijfstekelig. De wortel is sterk vertakt 

 en vormt knoppen. Er zijn meest vele rechtopstaande, vertakte, niet ge- 

 vleugelde stengels, die vooral naar boven iets spinnewebachtig zijn. De 

 bladen zijn min of meer afloopend, lancetvormig, doornig gewimperd, 

 bochtig tot vinspletig, min of meer behaard, tamelijk kaal, meest gekroesd. 



De bloemhoofdjes zijn vrij klein en staan meest opeengehoopt op spinne- 

 webachtig viltige stelen. Het omwindsel is eirond, iets spinnewebachtig, 

 de buitenste omwindselbladen zijn eirond, met zeer korten, afstaanden 

 stekel, boven op de kiel generfd, de binnenste zijn lancetvormig (fig. 540), 

 gekleurd. De bloemkroon is vuil lichtpurper-lila, zelden wit. De buis is 



i) palustre = moeras. 



2) Lacostei = Lacoste's. 



'•) arvense = veld. 



