440 



— COMPOSITAE. 



FAMILIE 109. 



C. solstitialis >) L. Zomercentaurie (fig. 555). 



Deze plant is grijsviltig. Zij heeft een rechtopstaanden , meest zeer ver- 

 takten stengel, die door de afloopende bladen smal 

 gevleugeld is. De wortelbladen zijn liervormig 

 vindeelig , gesteeld, de overige zijn lijnvormig, 

 gaafrandig of iets getand, zittend, lang afloopend. 

 De hoofdjes zijn klein, alleenstaand, eindelings, 

 gesteeld. Het omwindsel is bolrond-kegelvormig 

 en bestaat uit loswollige blaadjes (fig. 555), waar- 

 van de middelste in een slanken, niet gegroefden, 

 geelachtigen topstekel uitloopen , die korte zijstekels 

 heeft en langer is dan de omwindselbladen. De 

 bloemen zijn citroengeel, alle gelijk. De vruchten 

 zijn 2,5 mM lang met een haarkruon, langer dan 

 de vrucht (fig. 555). 3-9 dM. 30, zelden Z- Juli — 

 September. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De 

 plant komt in Midden- en Zuid-Europa voor en is bij ons zeldzaam aange- 

 voerd , het meest met luzerne. 



Centaurea solstitialis 

 Fig. 555. 



45. Cnicus "-') Yaill. 



C benedictus :; ) L. Gezegende distel (fig. 556). 



Bij deze plant is de stengel dunwollig behaard, vertakt, weinig stekelig. De takken staan 



vorksgewijs en zijn langer dan het in het midden van het roset bijna zittende hoofdje. De 



bladen zijn dunwollig behaard met witte en van onderen 

 uitstekende nerven, bochtig- tot vinspletig doornig getand. 

 De wortelbladen zijn gesteeld, de stengelbladen zittend, 

 kort afloopend. 



Het omwindsel is eirond en bestaat uit buitenste blad- 

 achtige, doornig getande blaadjes, die op de stengelbladen 

 gelijken , terwijl de binnenste blaadjes (fig. 556) lancetvormig 

 zijn, in eene lange punt eindigen, die aan iedere zijde van 

 uitgespreide doornen is voorzien. De bloembodem is bezet 

 met draadvormige strooschubben. De bloemen zijn bleek- 

 geel. De vruchten (fig. 556) zijn cylindrisch met uitstekende 

 overlangsche ribben, bruin, zijstandig vastgehecht en 

 hebben een regelmatig getanden rand en een blijvende 

 haarkroon van opgerichte haren, die langer is dan de 

 vrucht. 1— 4 dM. •. April— Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant behoort 

 thuis in het gebied der Middellandsche Zee. Zij is vroege 



wel bij ons gekweekt en is bij Wassenaar verwilderd gevonden. 



Cnicus benedictus 

 Fig. 556. 



46. Carthamus 4 ) L. 



C. tinctórius" 1 ) L. Saffloer (fig. 557). 



Deze plant is onbehaard. Zij heeft een rechtopstaanden, vertakten, los bebladerden , 

 witachtig gelen stengel met stijf afstaande takken. De bladen zijn langwerpig-eirond , spits, 

 met hartvormigen voet half stengelomvattend , stekelig getand, stijf. 



i) solstitialis = bloeiend op den langsten dag. -) van het Grieksche knekos: een 



distel met oranjekleurige bloem. i benedictus = gezegend. ') van korthom, 



de Arabische naam der plant of van het Hebreeuwsche kartami : kleuren. •"•) tincto- 



rius = verf. 



