FAMII.1I-: 1()9. 



COMPOSITAE. — 



445 



blijft het gedurende de 2 volgende dagen kleven en daar in dien tijd het 

 lint nog een paar mM is gegroeid, komt het stuifmeel ook hooger te liggen. 

 Intusschen is uit den meeldraadkoker de stijl te voor- 

 schijn gekomen en staan nu de stempeloppervlakten 

 op de hoogte van dit stuifmeel. Sluiten zich nu des 

 avonds de hoofdjes, dan komt dat stuifmeel met die 

 stempelvlakten in aanraking en heeft dus zelfbestuiving 

 plaats. Dit geschiedt vooral aan de randbloemen, ter- 

 wijl , zooals wij zagen , de middelste bloemen meer voor 

 geitonogamie zijn ingericht. Natuurlijk kan ook kruis- 

 bestuiving door insecten plaats hebben , daar deze 

 zoowel het stuifmeel, dat op den koker der helmknopjes 

 komt te liggen, als dat hetwelk aan den stijlborstel zit 

 (fig. 562), kunnen weghalen en overbrengen op de 

 stempels van oudere bloemen. 



Alles wat hier over autogamie , geitonogamie en 

 kruisbestuiving door insecten gezegd is, geldt ook voor 

 de geslachten Tragopogon , Scorzonera, Taraxacum, 

 Crepis, Hieracium e. a. 



Stijltakken vanLeontodon 



autumnalis. 



Fig. 562. 



a veegharen, b stem- 



pelpapillen, cstuifmeel- 



korrels. 



L. autumnalis blz. 445. 



B. 



Tabel tot het deter mineeren der soorten van het 

 geslacht Leontodon. 



Borstels der haarkroon alle geveerd, aan den ondersten voet 



gezaagd. Stelen der hoofdjes onder deze verdikt, met schut- 



blaadjes bezet. Hoofdjes voor het opengaan rechtopstaand . 



Buitenste borstels der haarkroon kort, alleen ruw, de binnenste aan den voet sterk 



verbreed. Stengel onvertakt, met 1 hoofdje, onder het, voor het opengaan knikkende, 



hoofdje iets verdikt. Bladen aan weerszijden met gaffel- en sterharen. 



L. hastilis a. hispidus blz. 446. 



Volksnaam. In Noord-Limburg heet dit geslacht hondsbloem. 



(Apargia -) autumnalis Willd). 



Herfstleeuwentand 







L autumnalis ' 

 <fig. 563). 



Deze plant is onbehaard of met weinige enkel- 

 voudige haren bezet. Zij heeft een korten , als af- 

 gebeten wortelstok , waaruit gewoonlijk vele stengels 

 komen, die rechtopstaand, meest vertakt en bijna 

 naakt zijn. De wortelbladen zijn langwerpig-lan- 

 cetvormig, steelachtig versmald, zelfs bochtig vin- 

 spletig met lancet- of lijnvormige slippen , onbehaard 

 of weinig behaard. De hoogere bladen zijn lijn- 

 vormig en gaafrandig. 



De hoofdjes zijn vrij groot, voor den bloeitijd 

 opgericht, alleenstaand aan de toppen van de sten- 

 gels en der takken. De hoofdjesstelen zijn onder 

 de hoofdjes verdikt en met schutblaadjes bezet. 

 Het omwindsel is meest iets behaard, de blaadjes zijn lijn-lancetvormig, 

 spits. De bloemen zijn goudgeel, de buitenste van onderen vaak met een 

 roodachtige streep. De vruchten (fig. 563) zijn bruin, glanzend, dwars ge- 

 rimpeld, naar den top versmald, zij dragen een rosachtig witte, veder- 



Leontodon autumnalis 

 Fig. 563. 



!) autumnalis = herfst, 

 in verband staat, is onbekend. 



2) van apo: ver en argia: feest. Waarmee deze afleiding 



