448 



— COMPOSITAE. 



FAMILIE 109. 



Helminthia echioides 

 Fig. 567. 



De hoofdjes zijn vrij groot, zij staan aan den top van den stengel en 

 der takken alleen en zijn tot een losse, schermvormige pluim vereenigd. 

 De stengels zijn onder de bloemhoofdjes iets verdikt. 

 Het omwindsel is dubbel, de buitenste omwindsel- 

 bladen zijn 3-5 in getal, groot, hartvormig-eirond, 

 rechtopstaand met een stekende naald , stijf behaard , 

 borstelig gewimperd, de binnenste, 8 in getal, zijn 

 iets langer en bestaan uit even lange lijn-iancetvormige, 

 stijf behaarde, genaaide, bij de vrucht vaak verharde 

 blaadjes. De algemeene bloembodem is franjeachtig. 

 De bloemkronen zijn goudgeel. De vrucht is gekromd, 

 iets samengedrukt, min of meer naar boven versmald, 

 boven afgerond, dwars gerimpeld, geel- of roodachtig, 

 plotseling in een dunnen snavel versmald, die even 

 lang is als de vrucht. De haarkroon (fig. 567) is. 

 sneeuwwit en bestaat uit geveerde borstels, zij valt 

 met het bovenste deel van den snavel af. Aan de randvruchten zijn de 

 haren korter dan bij de andere. 3-6 dM. 0. Juli— September. 



Van Picris hieracioides is de plant gemakkelijk te onderscheiden door de 

 aanliggende, hartvormige, buitenste omwindselbladen. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Zuid- en West- 

 Europa aan dijken , wegen en akkerkanten voor. Zij is bij ons vrij veel 

 op Walcheren , Noord- en Zuid-Beveland en in Zeeuwsch-Vlaanderen aan- 

 getroffen en verder ook op Voorne, bij Haarlem, Gulpen en op den Sint- 

 Pietersberg. Dat de plant bij ons alleen zou zijn aangevoerd, is niet 

 waarschijnlijk. 



54. Tragopögon ] ) Tra. Boksbaard. 



Omwindselbladen 8-12, in een rij staand, aan den voet iets vergroeid, 

 lijn-lancetvormig, toegespitst, bij rijpheid der vrucht teruggeslagen. Alge- 

 meene bloembodem kaal. Haren der haarkroon gevind, 5 langer, aan den 

 top alleen ruw. Vruchten bijna cylindrisch of spilvormig, lang versmald 

 in een dunnen snavel, met min of meer ruwe ribben. 



Hoofdjes langgesteeld, alleenstaand, vrij groot. Bladen ongedeeld, gras- 

 achtig. Stengel vertakt. 



Onze soorten meest kaal, alleen aan den voet der hoofdjes en vaak ook 

 der bladen iets zacht behaard. 



Biologische bijzonderheden. De bloemen zijn alleen des morgens open. 

 Bij het sluiten worden de stempels der bloemen, die aan den omtrek liggen, 

 gedrukt tegen het stuifmeel , dat uit de kokertjes der middelste is gekomen. 



Verder geldt voor dit geslacht ook dat, wat bij Leontodon is opgemerkt 

 omtrent auto- en geitonogamie. 



Een bijzonderheid mag hier niet onvermeld blijven. De bloemen staan 

 in ieder hoofdje zoo, dat de bloemen in iederen kring gelegen met elkaar 

 in stand afwisselen, zoodat dus een bloem van den buitensten kring juist 

 tusschen 2 van den volgenden ligt. Sluit zich nu het hoofdje, dan wordt 

 de eene stempeltak van de buitenste bloem, die naar rechts uitstaat, tegen 



van het Grieksche tragos: bok, en pögön: baard, hetgeen slaat op het grofharige 

 vruchtpluis. 



