452 



— COMPOSITAE. — 



FAMILIE 109. 



Hypochoeris radicata 

 Fig. 572. 



De hoofdjes zijn vrij groot en staan op nauwelijks verdikte stelen. De 

 omwindselbladen zijn lancetvormig, donkergroen, op de gekielde nerven 

 dikwijls borstelig, aanliggend, alle zijn korter dan de 

 bloemen. De bloembodem is bezet met lintvormige 

 strooschubben met gelen top. De bloemkronen zijn 

 donker goudgeel , de buitenste van buiten donker 

 blauwgrijs, 5-tandig. De vruchten zijn alle langge- 

 snaveld, gegroefd, borstelig (fig. 572). 1,5-6 dM. 2J.. 

 Juli — September. 



De plant onderscheidt zich van de er op gelijkende 

 Leontodon autumnalis door de grijsgroene stengels, 

 de meest veel grootere hoofdjes, de kleur der rand- 

 bloemen , de niet verdikte bloemstelen en bij nauw- 

 keuriger onderzoek ook door de strooschubben. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant 

 komt in bijna geheel Europa voor op grasvelden, aan dijken en wegen en 

 is op allerlei gronden algemeen. 



H. maculata 1 ) L (Achyróphorus -) maculatus Scop.). Gevlekt biggenkruid (fig. 573). 

 Deze plant heeft een dikken, vertikalen wortelstok en een rechtopstaanden, enkelvoudigen 

 _ _ ^_ of tot 3 hoofdjes dragenden stengel met meest een gewoon blad 



dicht bij den voet en verder verscheiden borstelvormige schut- 

 blaadjes. De wortelbladen zijn langwerpig, spits, bochtig ge- 

 tand, zeldzamer bijna bochtig vinspletig, zij zitten met een 

 breeden voet, hebben meest een langwerpige, roodbruine vlek 

 en zijn ?.an weerszijden dichtborstelig, aan. de middennerf 

 beneden evenals aan den stengel en de omwindselbladen met 

 witte, aan den voet donkerbruine borstels bezet. 



De hoofdjes zijn grooter dan bij H. radicata (3-4 cM breed) en 

 staan op alleen aan den top verdikte stelen. De buitenste om- 

 windselbladen zijn lancetvormig, aan den top afstaand, de binnenste 

 lijn-lancetvormig (fig. 573), naar boven geelachtig viltig gerand, 

 alle zijn naar boven zwart, korter dan de goudgele, welriekende 

 bloemen. De algemeene bloembodem draagt lijn-lancetvormige, 

 lang toegespitste, fijn gewimperde strooschubben, die boven de 

 haarkroon uitsteken. De vruchten zijn langgesnaveld (fig. 573). 

 22-60 cM. 2J.. Juni, Juli. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Noord- en Midden-Europa in 

 bosschen, op grazige plaatsen en op droge, steenachtige gronden voor. Zij is misschien 

 bij ons bij Nijmegen en in de duinen gevonden. 



Hypochoeris maculata 

 Fig. 573. 



57. Taraxacum j ) Juss. 



T. officinale >) Web. (Leontodon Taraxacum L.). Paardenbloem (fig. 574). 



Deze plant heeft een dikken, vertakten wortel met verscheiden hoofden. 

 De stengel is hol, rechtopstaand, onbebladerd, dikwijls naar boven iets 

 wollig en draagt slechts een hoofdje aan zijn top. De bladen staan in een 

 wortelroset, zijn lancetvormig tot langwerpig-lancetvormig, in een aan den 

 voet vaak weer breederen steel versmald, bochtig vinspletig, met rugwaarts 

 gerichte , vaak getande slippen (schaafsgewijs ingesneden) of zeldzamer 

 alleen getand of bijna gaafrandig, kaal of iets wollig behaard. 



i) maculata = gevlekt. -) van achyron: strooschub en phoros: dragend, om de 



strooschubben op den bloembodem. :; ) van het Grieksche taraxis, een oogziekte en 



akeomai: genezen, waarschijnlijk, omdat het melksap vroeger tegen die oogziekte werd 

 aangewend. 4 ) officinale = geneeskrachtig. 



