458 



— COMPOSITAE. 



FAMILIE 109. 



witten snavel, die even lang is als de vrucht of nog langer. O. 3-9 dM. Juli, Augustus. 



De bladen der var. capitata, wier vaak rimpelige wortelbladen eerst tot een gesloten kop 

 vereenigd zijn, worden als sla gebruikt. In volgroeiden toestand bevat de plant, evenals 

 L. Scariola en L. virosa een vergiftig melksap. 



Op mageren bodem gelijkt de plant zeer veel op L. Scariola, krijgt dan ook vertikale 

 bladen en is alleen door den vorm van de pluim te onderscheiden. 



Voorkomen. Deze plant is nergens in het wild bekend en zal dus zeker door de cultuur 

 zijn ontstaan. Bij ons wordt zij veel gekweekt en is zeldzaam verwilderd. 



Volksnamen. De namen sla, latuw en dunsel worden veelgebruikt, in Groningen spreekt 

 men van kroestreek, in Twente, Salland, den Achterhoek van Gelderland en Zceuwsch- 

 Vlaanderen van kropsla, in den Achterhoek van Gelderland van kroppen . in West-Friesland 

 van veldsla, in Zeeland van weeuwen , op Zuid-Beveland en Walcheren van oude moeien. 



L. saligna 1 ) L. Wilgsla (fig. 581). 



Deze plant heeft een meest kalen, rechtopstaanden, dunnen, witachtig 

 glanzenden, dikwijls vertakten stengel. De bladen 

 staan vertikaal, zijn dikwijls aan de middenrib van 

 onderen stekelig, de stengelstandige omvatten met 

 diep pijlvormigen voet den stengel, de onderste zijn 

 vaak (aan krachtige exemplaren) vinspletig, met 

 lijn-lancetvormige slippen (zij zijn tijdens den bloei- 

 tijd reeds verdord of zijn bezig om te verdorren), 

 de overige zijn lijnvormig, gaafrandig. 



De hoofdjes zijn bijna zittend, staan dichtbijeen 



en de hoopjes staan vrij ver van elkaar langs den 



stengel, zij vormen een smalle, vaak trosvormige 



pluim. Het om windsel is lang, kaal, voor den bloei 



cylindrisch, later kegelvormig. De bloemen zijn 



geel, 5-tandig, aan de buitenzijde iets bruin. De 



vrucht (fig. 581) is zwart, spilvormig, aan weerszijden met 5 groeven, aan 



den top kort borstelig, zeer smal gerand, kaal, half zoo lang als de witte 



snavel. 22-60 cM. en 00. Juli, Augustus. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in Midden- en 

 Zuid-Europa aan kanten van wegen en velden en op onbebouwde plaatsen 

 voor. Bij ons is zij in Zeeland op Noord-Beveland (bij Colijnsplaat), op 



Zuid-Beveland , Walcheren en in Zeeuwsch- 

 Vlaanderen gevonden en verder bij Maastricht. 



L. muralis -) L (Chondrilla muralis Lmk.). 

 Muursla (fig. 582). 



Deze plant is meest blauwachtig berijpt. 

 De stengel is rechtopstaand, vertakt, kaal, 

 rood gevlekt. De bladen zijn teer, afgebroken 

 vindeelig, in een gevleugelden , getanden, aan 

 den voet stengelomvattenden steel versmald. 

 De bladslippen zijn rondachtig, hoekig getand, 

 aan den voet versmald , de topslip is zeer groot. 



De hoofdjes zijn klein, alleenstaand, tot een 

 losse pluim met afstaande takken vereenigd. 

 Het omwindsel is rolrond en bestaat uit 5 

 gelijke blaadjes, aan den voet zitten 4 schub- 

 betjes, die ongelijk van lengte zijn. Het hoofdje bevat slechts 5 bloemen. 



Lactuca saligna 

 Fig. 581. 



Lactuca muralis 

 Fig. 582. 



ï) saligna = wilgbladig 



-) muralis = muur. 



