FAMILIE 109. — COMPOSITAE. — 459 



De vruchten zijn zwartbruin , ruitvormig, vlak, kaal, vele malen langer dan 

 de lichtbruine snavel. 6-9 dM. 2J.. Juni — Augustus. 



Van de Op dezelfde plaatsen groeiende Lampsana communis verschilt zij 

 door de steeds gedeelde bladen, de uitgespreide stelen der hoofdjes, de 

 meer dooiergele bloemen en de haarkroon. 



Biologische bijzonderheden. De bladen wijzen geheel op het verblijf der 

 plant op beschaduwde plaatsen, zij zijn dun, groot, slap, dof en kaal. 



Voorkomen in Europa en in Nederland. De plant komt in geheel Europa 

 voor in bosschen, op beschaduwde plaatsen, aan muren en heggen. Zij is 

 bij ons vrij algemeen , meest op zandgrond. 



61. Mulgédium ') Cass. 



M. macrophyllum -) D.C. Alpensla. 



Deze plant heeft een kruipenden wortelstok en een rechtopstaanden , niet vertakten , beblader- 

 den stengel, die boven met geelachtige klierborstels is bezet. De wortelbladen zijn liervormig 

 vindeelig, met zeer groote, hartvormig-eironde, ongelijk getande topslip en meest een paar 

 driehoekige zijslippen, zij zijn in een langen, naar boven gevleugelden, getanden steel 

 versmald en beneden op de nerven ruw behaard. De onderste stengelbladen gelijken op 

 de wortelbladen en hebben gevleugelde, aan den voet verbreede, hartvormig slengelom- 

 vattende stelen. De bovenste bladen zijn langverpig-lancetvormig tot lijnvormig, klein , 

 gewimperd door klierborstels, beneden met harspuntjes. 



De bloemhoofdjes vormen een losse, scherm-pluimvormige bloeiwijze, zij zijn vrij groot. 

 Het omwindsel is cylindriseh-klokvormig, de blaadjes zijn eirond-Iancetvormig, met hars- 

 puntjes en eenigszins met klierborstels, zij liggen dakpansgewijze. De bloemen zijn rood- 

 achtig-lila. De vrucht is naar boven versmald en draagt een haarkroon, die vrij zuiver wit 

 is en aan den voet door een aan den rand met korte borstels bezet kroontje is omgeven. 

 6-18 dM. 2J.. Juli, Augustus. 



De plant vermenigvuldigt zich onder den grond sterk; daardoor is, evenals bij Doronicum 

 Pardalianches de bodem dicht met de groote wortelbladen bedekt. Zij bloeit echter zeldzaam. 



Voorkomen. De plant behoort thuis in den Kaukasus en wordt bij ons als sierplant 

 gekweekt. Zij is bij Bloemendaal verwilderd gevonden. 



62. Sónchus ) Trn. Melkd istel. 



Omwindselbladen talrijk, dakpansgewijze. Bloembodem naakt. Bloemen 

 talrijk, in verscheiden rijen. Vruchten langwerpig, meest duidelijk samen- 

 gedrukt, aan weerszijden overlangs geribd, boven iets versmald of afgeknot, 

 zonder snavel, met een zittende haarkroon. 



Hoofdjes vrij groot, in schermvormige pluimen. Stengel bebladerd. Bladen 

 stengelomvattend. 



Biologische bijzonderheden. De hoofdjes zijn gewoonlijk alleen gedurende 

 den morgen open en bij de verschillende soorten nog op verschillende 

 tijden. Zij krommen zich ook des avonds naar beneden. 



Volksnamen. De naam melkdistel is voor de verschillende soorten het 

 meest algemeen. In Groningen gebruikt men den naam tister, op Walcheren 

 melkwiet. 



Tabel tot het determineeren der soorten van het geslacht Sonchus. 



A. Eenjarige soorten met meest vertakten stengel. Vrucht geelbruin, boven iets smaller. 

 a. Voet der onderste stengelbladen evenals die der hoogere pijlvormig stengelom- 

 vattend. Vrucht fijn dwars gerimpeld S. oleraceus blz. 460. 



] ) van mulgére: melken, naar het melksap, dat zij bevatten. -) macrophyllum = 



grootbladig. •"-) van het Grieksche somphos: hol, zacht en doelt waarschijnlijk op den 



brozen, hollen stengel van S. arvensis. 



